زان رخ ننمایی ز پس پرده که دانیعشاق ترا طاقت دیدار نباشد***وای بر بنده‌یی که بیزارستزو فروشنده و خریدارش***نه گرفتار و نه آزاد، چه بخت است مراکه هم از کنج قفس رانده هم از گلزارم***فرستادم بر او قاصد، امّاخود از بی‌طاقتی همراه رفتم***یک‌چند بگردن کسی بوداین دست که مانده در گریبان***گشتم همۀ جهان و دیدماطراف جهان ز قاف تا قافاز کافر و مؤمن و مسلمانانصاف خوشست و نیست انصاف
سفینة هندی تألیف بهگوان داس متخلص به هندی در ۱۲۱۹ ه ق
تذکرۀ خوبیست مشتمل بر حالات و مقالات سیصد و سی و پنج نفر شاعر فارسی که از آغاز جلوس محمد شاه گورکانی (۱۱۳۱ ه) تا سال چهل و هفتم سلطنت شاه عالم ثانی (۱۲۱۹ ه) در هندوستان نشو و نما یافته‌اند.
ترتیب تراجم الفباییست که با آفتاب (ابو المظفر عالی‌گوهر) شروع و به یکتا (محمد اشرف) ختم می‌شود، و تاریخ اتمام تألیف درین قطعه مذکورست: