خیر البیان تألیف شاه حسین بن ملک غیاث الدّین محمود بهاری سیستانی در ۱۰۱۶ ه
هوشواره این اثر را در متن این مدخل یافته است، با سنجیدن عنوان و مؤلف آن. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
تذکرۀ عمومیست مشتمل بر مقدمه و دو فصل و خاتمه و ختم خاتمه بشرح ذیل:
مقدمه در تاریخ پیغمبر اسلام و احوال دوازده امام و تاریخ صفویه.
فصل اول در ذکر شعرای قدیم.
فصل دوم در احوال شعرای جدید.
خاتمه در تراجم شعرای درباری.
ختم خاتمه در ذکر علماء، و ترتیب تراجم در هر قسمت الفباییست.
آغاز: «شکر توفیق شکرگزاری حمد یکتاییست که تشنگان بادیۀ اعتقاد را بسرچشمۀ آب حیات معرفت رسانیده...».
انجام:«بتاریخی ز اتمامش دل آسودکه از هجرت هزار و شانزده بود»مؤلف در سالهای ۱۰۳۵-۱۰۳۶ هجری این تذکره را کامل‌تر کرده و به شاه‌عباس ماضی تقدیم داشته است.
نسخه:
ذیل ریو، ش ۱۰۸، تهران کتابخانۀ شخصی آقای فخر الدّین نصیری بقطع رحلی در ۳۷۵ صفحه و بسیار مغلوط، و کتابخانۀ شخصی استاد فقید عبد العظیم قریب گرکانی (آغاز و انجام این نسخه افتادگی دارد و تحریر آن از قرن یازدهم است).
اصفهان، کتابخانۀ شخصی آقای محمد صدر هاشمی، (بقرار اطلاع این نسخه را آقای دکتر فاروقی با عکسی از نسخۀ لندن که در دست دارند مقابله و تصحیح و برای چاپ آماده می‌کنند).
بسیاری از تراجم قسمت عصری تذکرۀ خیر البیان دقیق و قابل اعتمادست،