و كتب إليه السّنائىّ فى الجواب هذه القصيدة الفاخرة الّتى تهوى إليها أفئدة أولى الألباب:كار عاقل نيست بر دل مهر دلبر داشتنجان نگين مهر مهر شاخ بى‌بر داشتناز پي سنگين دل نامهربانى روز و شببر رخ چون زر نثار گنج گوهر داشتنچون نگردى گرد معشوقي كه روز وصل اوبر تو زيبد شمع مجلس مهر انور داشتنهركه چون كركس به مردارى فرود آورد سرهمچو طوطى كى تواند طعم شكر داشتنرايت همت ز ساق عرش بايد برفراشتتا توان افلاك زير سايۀ پر داشتنتا دل عيسى مريم باشد اندر بند توكى روا باشد دل اندر بند هر خر داشتنيوسف مصرى نشسته با تو اندر انجمنزشت باشد چشم را بر نقش آذر داشتناحمد مرسل نشسته كى روا دارد خرددل اسير سيرت بو جهل كافر داشتنثمّ ذكر منها:بحر پر كشتيست؛ ليكن جمله در گرداب خوفبى‌سفينه نوح نتوان چشم معبر داشتنمن سلامت خانۀ نوح نبى بنمايمتتا توانى خويشتن ايمن ز هر شر داشتنرو مدينه علم را در جوى پس در وى خرامتا كى آخر خويش را چون حلقه بر در داشتنچون همى‌دانى كه شهر علم را حيدر در استخوب نبود غير حيدر مير و مهتر داشتنخضر فرّخ پى دليلى را ميان بسته چو كلكجاهلى باشد ستور لنگ رهبر داشتنو منها.