ترا كه شيوه اخلاصم از قديم عيانستبغير شكوۀ بيجا بمن چرا بنويسىقبول كردهام اى دوست حرفها كه نكردممگر تو هم خط بطلان ما مضى بنويسىعجب ز طالع فيّاض نااميد ندارمكه در كتابت دشنام او دعا بنويسىهذا و له رحمه اللّه ايضا ديوان شعر فارسى كبير مشتمل على فنون الشّعر و انواع القصائد و الغزل و المديح و المناجاة و غيرها إلاّ أنّ الغالب عليه فظاظة الفقه حزازة الزّهد و حرازة التّقوى و وقار الحديث اكثر ممّا يوجد فى مناظم شيخنا البهائى رحمه اللّه بالفارسيّة و العربيّة من أمثال هذه المواريث، و هذه القطعة البهيّة من جملة ما نظمه بالفارسيّة:سالك راه حق، بيا نور هدى ز ما طلبنور بصيرت از در عترت مصطفى طلبهست سفينۀ نجات عترت، و ناخدا خدادست در اين سفينه زن، دامن ناخدا طلبدمبهدمم بگوش هوش، مىفكنندم اين سروشمعرفت ار طلب كنى، از بركات ما طلبخستهجهل را بگو، هرزه مگرد كوبكواز بر ما شفا، بجو، از در ما دوا طلبمفلس بينوا بيا، از بر ما ببر نواصاحب مدّعا بيا، از در ما دعا طلبو له أيضا بالفارسيّة:ذرّه در بهمان مايۀ درمان بردنبه ز كوه حسناتست بميزان بردنايستادن نفسى نزد مسيحا نفسىبه ز صد سال نماز است به پايان بردنيك طواف سر كوى ولي حق كردنبه ز صد حجّ قبولست بديوان بردنتا توانى ز كسى بار گرانى برهانبه ز صد نافۀ حمر است بقربان بردنيك گرسنه بطعامى بنوازى روزىبه ز صوم رمضانست بشعبان بردنيك جو از دوش مدين ديني اگر بردارىبه ز صد خرمن طاعات به ديّان بردن