القوی المبین». چاپ ۱۳۰۰ ق.
*عروة النجاح فی ترجمه مفتاح الفلاح.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
متن از شیخ بهایی (د ۱۰۳۰ ق/ ۱۶۲۱ م)، در ۶ «باب». ترجمه از محمد شریف فرزند احمد فرزند سدید شیعی گیلانی - به نام شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ق/ ۱۶۶۶-۱۶۹۴ م) به همان ترتیب متن، با کاستن و افزودن خود.
چنانکه «خاتمۀ» متن که تفسیر سورت فاتحه بوده نیاورده، به جای آن بیشتر مسایل عرفانی را از گونۀ: احوال نفس انسانی، شرایط و آداب دعا، گزارش دعای کمیل (← کمیلیه)، دعای سمات، دعای سر و جز را پرداخته و بر متن افزوده است.
آغاز: ستایش بسیار، هر داوری را که زبان خواهش نیازمندان را کلید در کامرانی ساخت.
ذریعه ۲۴۹/۱۵(۱ نسخه)؛ قم، شریعتی ۷۰ ش ۳۳.
*عروة الوثقی. از سحابی استرآبادی،
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
زاده در شوشتر، زیسته در نجف (د ۱۰۲۱ یا ۱۰۱۰ ق) (← شرح رباعیات سحابی). در ۴ «فصل» به نثر و نظم: ۱ - در بیبصری، ۲ - در الهام، ۳ - شراب و کیفیت ظهور او، ۴ - در رجعت به خدا.
آغاز:بسم الله الرحمن الرحیمتیر شهاب است به دیو رجیم.نسخهها ۱۲۷۹/۲(۶ نسخه)؛ ذریعه ۴۳۳/۹ «دیوان سحابی استرآبادی»؛ اعلام ۹۶۱/۲؛ مجمع الفصحا ۲۱/۲؛ ریحانه ۱۷۱/۲؛ مشار، مؤلفین ۲۹۳/۳؛ صفا ۸۶۰/۵.
آستان قدس ۵۵۲/۷؛ دانشگاه ۲۵۰۸/۱۲؛ سپهسالار ۵۳/۴؛ همانجا ۳۲۰/۵؛ مجلس ۴۵۳/۳، همانجا ۳۲۸/۳۸ ش (۲) ۱۴۲۱۹.
*عروة الوثقی. از علاء الدوله سمنانی
(← العروة لاهل الخلوة). گفتاری است عرفانی و در آن بر «وحدت وجود» عبد الرزاق کاشانی (د ۷۳۶ ق/ ۱۳۳۶ م). خرده گرفته است.
در «کتابشناسی» کار نجیب مایل هروی در «چهل مجلس» (ص ۲۰-۵۶) بدین نام برنخوردم .
آغاز: و بحمده الواجب علی کل موجود لنعمه الفائضة.
نسخهها ۱۲۸۰/۲.
آستان قدس ۶۱/۱؛ همانجا، نامگو ۴۰۳.
*عروج و نزول.
عزیز نسفی - نزول و عروج.
*عروس عرفان.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
از قاضی محمود بحری (د ۱۱۳۰ ق/ ۱۷۱۸ م) فرزند بحر الدّین معروف به قاضی دریا که در «گوگی» سکر بیجاپور دکن میزیسته. به خواهش مریدان، به سال ۱۱۱۷ ق/ ۶-۱۷۰۵ م کامیاب عروس عرفان شو. به فارسی و اردو (← ایوانف ۱۲۸۳ که در آنجا نام پدر نگارنده محمّد باقر قادری آمده). عرفان نظری است با سربندهای «زبور». دربارۀ اثر وقت، تنزیه، هستی ذات، گنج مخفی، نور، وجودات، ملکوت، حقیقت انسان، نبوت و ولایت و جز آنها.
آغاز:ای از تو بلند و پست پیداخود بین و خداپرست پیدا....خدایا از خودم خلاصی بخش.
مشترک ۱۶۹۳/۳(۴ نسخه)؛ نسخهها ۱۲۸۰ (۱ نسخه)، پاکستان و هند ۲۱۷/۶ دو کارش از آن میان همین.
ایوانف ۱۲۸۳ «عروس عرفان» با سرآغازی