عروة النجاح فی ترجمه مفتاح الفلاح
ج ۷، ص ۶۵۳
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۶۵۳
*عروة النجاح فی ترجمه مفتاح الفلاح.
متن از شیخ بهایی (د ۱۰۳۰ ق/ ۱۶۲۱ م)، در ۶ «باب». ترجمه از محمد شریف فرزند احمد فرزند سدید شیعی گیلانی - به نام شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ق/ ۱۶۶۶-۱۶۹۴ م) به همان ترتیب متن، با کاستن و افزودن خود.
چنانکه «خاتمۀ» متن که تفسیر سورت فاتحه بوده نیاورده، به جای آن بیشتر مسایل عرفانی را از گونۀ: احوال نفس انسانی، شرایط و آداب دعا، گزارش دعای کمیل (← کمیلیه)، دعای سمات، دعای سر و جز را پرداخته و بر متن افزوده است.
آغاز: ستایش بسیار، هر داوری را که زبان خواهش نیازمندان را کلید در کامرانی ساخت.
ذریعه ۲۴۹/۱۵(۱ نسخه)؛ قم، شریعتی ۷۰ ش ۳۳.