عروس عرفان
ج ۷، ص ۶۵۳–۶۵۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۶۵۳–۶۵۴
*عروس عرفان.
از قاضی محمود بحری (د ۱۱۳۰ ق/ ۱۷۱۸ م) فرزند بحر الدّین معروف به قاضی دریا که در «گوگی» سکر بیجاپور دکن میزیسته. به خواهش مریدان، به سال ۱۱۱۷ ق/ ۶-۱۷۰۵ م کامیاب عروس عرفان شو. به فارسی و اردو (← ایوانف ۱۲۸۳ که در آنجا نام پدر نگارنده محمّد باقر قادری آمده). عرفان نظری است با سربندهای «زبور». دربارۀ اثر وقت، تنزیه، هستی ذات، گنج مخفی، نور، وجودات، ملکوت، حقیقت انسان، نبوت و ولایت و جز آنها.
آغاز:
ای از تو بلند و پست پیدا خود بین و خداپرست پیدا....
خدایا از خودم خلاصی بخش.
مشترک ۱۶۹۳/۳(۴ نسخه)؛ نسخهها ۱۲۸۰ (۱ نسخه)، پاکستان و هند ۲۱۷/۶ دو کارش از آن میان همین.
ایوانف ۱۲۸۳ «عروس عرفان» با سرآغازی
دیگر، ۱۲۸۴؛ بشیر حسین، شیرانی ۲۳۶۱۲؛ دانشگاه بمبئی ش ۴۱؛ سرفراز، انجمن ۲۳۹؛ نوشاهی، انجمن ۵۱؛ نوشاهی، موزه ۲۳۸ (۲ نسخه).