فهرستواره کتاب‌های فارسی، ج ۳، ص ۲۰۰۲

۲۰۰۲ فهرستواره کتاب‌های فارسی ج ۳
ارشاد الطالبین.
غلام رسول قریشی صدیقی هالایی. در احوال پیران سند و سخنان ایشان. حدیقه، تتوی، پیشگفتار ۱۶.
ارشاد المسلمین الی اولاد امیر المؤمنین.
ثقة‌الاسلام اصفهانی، سید عبد اللّه (زاده‌ی ۱۲۸۵ ق) فرزند سید محسن فرزند امیر محمد باقر. تبارنامه‌ی خاندانش است که می‌رسند به عبید اللّه اعرج و سید سجاد (ع). ذریعه ۵۹/۱۱ «رسالة ارشاد...».
ارشاد المعانی.
قادر عالم (یا علم). آغاز:بشنو از نی چون حکایت می‌کند.وز جدائیها شکایت می‌کند(آغاز برابر مثنوی معنوی مولوی است). هند، مدرس ۷۶۸/۳، ۷۸۳.
ارشادنامه. بیدوازی، هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخل‌های صفحه‌ای که فنخا نشانی داده برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
فقیر شاه علی فرزند محمد به شکر اللّه اسفراینی. (بیدواز: ۱ - کوهیست در فرارود، ۲ - دهیست در شهرستان قوچان. لغت‌نامۀ دهخدا)، نام اجازه‌دهنده به مثابۀ امضا در پایان ارشادنامه آمده است. در آن گوید: چون کمال الدّین شکر اللّه مدت پانزده سال در خدمت بوده و پیوسته خدمات خانقاه را انجام داده و به شرایط طریقت مواظبت کرده است، مأذون به ارشاد طالبان می‌باشد. و از سفارش‌هایش به مرید آنکه «تعبیر واقعات هرکس مناسب حال او گوید» می‌باشد. در سر نامه به نام «اجازت‌نامۀ ارشاد» است. آغاز: شکر و سپاس حضرت شکوری را که شکر شاکران انعام و افضالش شکریست که از زبان. مشترک ۸۶۵/۱۱(۱ نسخه)؛ نسخه‌ها ۱۰۲۴/۲ «ارشادنامه»؛ دایرة‌المعارف ش ۲۶۴/۲ عکس؛ گنج ۲۰۸۲/۴ «ارشادنامۀ شکر اللّه اسفراینی».
ارشادنامه. خبوشانی، هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخل‌های صفحه‌ای که فنخا نشانی داده برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
حاج محمد، به برزش‌آبادی. نگارنده از گروه گبرویان و نوربخشی سدۀ نهم فرارود است. و ۳۷ تن از پیران نامی، از آن میان شیخ عماد الدّین فضل اللّه برزش‌آبادی طوسی از خلفای وی هستند. این برزش‌آبادی از اعیان‌زادگان بود، که به سرعت غیر معمولی به خلافت او می‌رسد. نفیسی (۳۲۲/۱) برزش‌آبادی و تاریخ مرگ او را در فتنۀ ازبکان (۹۱۴ ق/ ۸-۱۵۰۹ م) در مشهد یاد کرده است. و بار دیگر در (۵۶۵/۱) از وی و مرادش حاجی محمد قوچانی، و از این «ارشادنامه» نشانی کاملی داده است. جز آنکه نگفته از کجا نقل می‌کند، در ص ۴۰ نام اجازه‌دهنده حاجی محمد قچانی آمده است اجازه‌نامه‌ایست به «شیخ عماد الدّین فضل اللّه بن خواجه علاء الدّین علی بن صدر مکرم خواجه کمال الدّین برزش‌آبادی طوسی، که در مدت اندک، کمتر از یک سال به حلیۀ کمال محلی شده، در اواسط ذیقعدۀ سبع و تسعین و ثمانمائه (۸۹۷ ق/ ۱۴۹۲ م) که درویشان به زیارت سلطان طریقت... سلطان ابو سعید ابی الخیر به مهنۀ مبارکه سرفراز شده بودند «ارشادنامه» این فرزند سربلند بر سبیل تعجیل صادر شد...» برای برزش‌آبادی (← مشترک ۱۸۴۴/۳ «شرح لمعات»). آغاز: حمدنا محدود حضرت معبودی را که عدد پیرامون سرادقات عزت احدیت او نتواند شد...سبحان خالقی که صفاتش ز کبریابر خاک عجز می‌فکند عقل انبیا.مشترک ۱۸۵۹/۳ و ۸۳۲/۱۱ «ارشادنامۀ عماد الدّین فضل اللّه» (۱ نسخه)؛ نسخه‌ها ۱۰۲۵/۲ که نادرست اجازه‌دهنده عماد الدّین
۲۰۰۲

گزارش اشکال یا پیشنهاد