ارشادنامه

ارشادنامه. بیدوازی، فقیر شاه علی فرزند محمد به شکر اللّه اسفراینی. (بیدواز: ۱ - کوهیست در فرارود، ۲ - دهیست در شهرستان قوچان. لغت‌نامۀ دهخدا)، نام اجازه‌دهنده به مثابۀ امضا در پایان ارشادنامه آمده است. در آن گوید: چون کمال الدّین شکر اللّه مدت پانزده سال در خدمت بوده و پیوسته خدمات خانقاه را انجام داده و به شرایط طریقت مواظبت کرده است، مأذون به ارشاد طالبان می‌باشد. و از سفارش‌هایش به مرید آنکه «تعبیر واقعات هرکس مناسب حال او گوید» می‌باشد. در سر نامه به نام «اجازت‌نامۀ ارشاد» است. آغاز: شکر و سپاس حضرت شکوری را که شکر شاکران انعام و افضالش شکریست که از زبان. مشترک ۸۶۵/۱۱(۱ نسخه)؛ نسخه‌ها ۱۰۲۴/۲ «ارشادنامه»؛ دایرة‌المعارف ش ۲۶۴/۲ عکس؛ گنج ۲۰۸۲/۴ «ارشادنامۀ شکر اللّه اسفراینی».