التی تحت الباء» را آورده، رسالۀ دهم مجموعه، «۹۱ پ - ۲۲۰» ۳۰ برگ [فهرست مجلس: ۷۵/۲۲].
۱۹۰۴. شرح دیوان أمیر المؤمنین علیه السلام
(ترکی)
از: سعد الدین سلیمان مستقیم زاده (قرن ۱۲ ق)
شرح ترکی دیوان منسوب به امیر المؤمنین علیه السلام است که در ۱۱۸۶ ق به پایان رسیده است.
آغاز: حمد سعادت اساس و شکر فضیلت لباس.
انجام: اللهم صل علی محمد و آل محمد بعدد کل حرف... و علی کل حال و نعمة.
نسخهها:
۱۰۵۱۹. قم، مدرسۀ حجتیه: ۵۱۵، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، ۱۲۷۸ ق، با صورت تقریظ ۹ نفر از دانشمندان معاصر مؤلف، ۲۲۰ برگ، ۲۹ سطر، قطع رحلی [فهرست مدرسۀ حجتیه: ۹۸].
۱۹۰۵. شرح دیوان حضرت علی علیه السلام
(فارسی)
از: مؤلف ناشناخته
در فهرست دانشگاه این کتاب چنین معرفی شده:
«شرحی است به فارسی بر دیوان منسوب به علی علیه السلام از یکی از شاگردان نظام الدین عبد الحق و به نام سرکار قاین و قهستان امیر علاء الدین سید علی. او چندین بار همین دیوان را نزد همین نظام الدین گذرانده و با ترجمۀ روشن او این شرح را نوشته و از شرح قاضی میبدی بهره برده است. عنوانها فارسی است و پس از هر بندی با عنوان «میفرماید». ترجمۀ فارسی است گویا از همان عبدالحق و آنگاه پس از عنوانِ «رباعیه» یک رباعی فارسی است گویا از همان میبدی یزدی». ( ۱ )