آغاز: الحمد للّٰهالعلی الکبیر المبین العالی المتعالی الذی أعلی مراتب العباد...
مجامع محامد و ثنا.
انجام: ایشان اهل محبت و دوستند مادام که خشنود داری ایشان را از خود چیزی.
نسخهها:
۱/۱۰۵۲۰. مشهد، ادبیات مشهد: ۲۰۴، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، میر حسین حسینی، ۱۱۲۷ ق، ۲۸۸ برگ [فهرست ادبیات مشهد: ۱۱۲].
۲/۱۰۵۲۱. تهران، دانشگاه تهران: ۳۶۴۹، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، بدون نام کاتب، سدۀ ۱۱ و ۱۲ ق، شارح را از شاگردان نظام الدین عبد الحق معرفی کرده است، ۱۰۰ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۲۶۵۲/۱۲].
۳/۱۰۵۲۲. قم، گلپایگانی: ۷۲۴۷/۳۷/۳۷، آغاز: برابر نمونه، نسخ و ترجمه به نثر فارسی مشکی، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۱۷۲ برگ، ۱۵ سطر [فهرست گلپایگانی، رایانهای؛ فهرست گلپایگانی، جدید].
۴/۱۰۵۲۳. قم، مدرسۀ فیضیه: ۶۳۴، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، بهاء الدین محمد بن ابی محمد، بدون تاریخ کتابت، در این فهرست مؤلف کتاب محمد علی ملقب به مداح معاصر شاه سلطان حسین صفوی ذکر شده است، ۲۲۷ برگ [فهرست مدرسۀ فیضیه: ۷۵/۲].
۱۹۰۶. شرح دیوان حضرت سجاد علیه السلام
(عربی)
از: محمد بن حاجی نبی حمیدی، ابو عبد اللّٰه (مشهور به کوسج) (قرن ۱۰)
شرحی است بر دیوان امام سجاد علیه السلام. شارح ابتدا بیتی از شعر را نقل و سپس از لحاظ اعرابی و دستوری آن را تجزیه و تحلیل کرده و در پایان شعر را معنی نموده است.
آغاز: الحمد للّٰهالذی هو بالحمد جدیر و الصلاة علی سیدنا محمد البشیر النذیر.
انجام: فی آیة اخری یبدل اللّٰه سیئاتهم حسنات الحمد للّٰهعلی الإتمام و علی رسوله محمد أفضل الصلاة و أتم السلام و علی آله الکریم و أصحابه العظام.
[فهرست مجلس: ۸۷/۲۱؛ التراث العربی، فؤاد سزگین: ۵۲۸/۱؛ الذریعه:
۴۳۱/۹]