۹۰۰. ترجمۀ الأربعون حدیثاً
(فارسی)
از: مؤلف ناشناخته
ترجمههای پارسی چند چهل حدیث است که نام مترجمان و عنوان و مؤلف چهل حدیثها شناخته نشده است.
نسخهها:
۱/۵۶۸۸. تهران، ملی تهران: ۲۲۰۶ /ف، شکسته نستعلیق، اسد اللّٰه بن نظر علی خان تنکابنی، ۱۲۹۳ ق، رسالۀ سوم مجموعه، «۲۳۱-۲۳۳» ۳ برگ [فهرست ملی تهران:
۲۹۶/۵].
۲/۵۶۸۹. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۱۲۴۷۸، آغاز: الحدیث الأول قال الشیخ السعید أبی جعفر محمد بن علی، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۴۱ برگ [فهرست مجلس: ۴۳۲/۳۵].
۳/۵۶۹۰. تهران، دانشگاه تهران: ۲۸۹۶، آغاز: در وقتی که حضرت امام رضا... به نیشابور رسید به استدعای محدثان آن زمان چون امام محمد حریب و موسی بن اشعث و شیخ محمد بن مختار و غیرهم این چهل حدیث را نوشت و صحیفة الرضا علیه السلام نام نهاد، نستعلیق، احمد بن محمد طاهر، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ سیزدهم مجموعه، «۱۸۷-۱۹۰» ۴ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۱۷۴۴/۱۰].
۹۰۱. ترجمۀ الأربعون حدیثاً
(فارسی)
از: مؤلف ناشناخته (قرن ۱۳ ق)
ترجمۀ پارسی است از الأربعون حدیثاً ( ۱ ) شیخ حسین بن عبدالصمد عاملی (پدر شیخ بهایی).
نسخهها:
۵۶۹۱. تهران، دکتر علی اصغر مهدوی: مجموعه ۲۱۱، محمد رضا، ۱۰۵۷ ق، رسالۀ دوم مجموعه [نشریۀ نسخههای خطی: ۹۶/۲].