مساعدت نمیکند به این که ما فی الضمیر دیگر را بداند و حاسهای به ازاء این مخلوق نشده است که ناس بر ضمائر یکدیگر اطلاع بیابند؛ مقصد ۴. ذکر کلماتی که ماثور شده از ائمه اطهار در بیان صنع و حکمت الله تعالی؛ فصل در توحید مفضل؛ مقصد ۵. بیان این مطلب شریف که ذوات اشیاء عالم و حقایق اشیاء به جعل و صنع الله تعالی است؛ فصل توحید اصل دین است؛ فصل در این که ذوات اشیاء به جعل و صنع الله تعالی به هم رسیده است؛ فصل در تقدیس الله تعالی؛ فصل نصوص دال بر این که ذوات اشیاء و خواص و آثار اشیاء به جعل و صنع الله است؛ فصل در توهم فاسد اشتراک؛ فصل توحید مقام رفیعی است؛ فصل یکی از راه زنان طریق توحید این که انسان خود را فاعل افعال خود میداند. (قدریه و مجوسیه)؛ فصل حدیث «اول الدین معرفته». (دانش پژوه)
آغاز: ... و آن عهدنامه این است: هذا ما اوصی به مصنف کتاب توحیدنامه ولده الرشید یحیی بن الحسن الحسینی و حثه علیه من کثرة النظر فی ذلک الکتاب و قوة التمسک به و حسن رعایته ... واعلم ان التوحید توحیدان: توحید عامی و توحید خاصی. کل واحد منها ذو عرض وسیع و مراتب متفاوته ...
[فهرستواره منزوی ۱۱۶/۶ و ۲۳۵/۹]
قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: -۵۹۴۲
آغاز: استخوانهای بدن را حرکت تواند داد؛ انجام: پوشیده نماند که هر یک از این سه کاری که مذکور شد ... با حاشیه «منه سلمه الله تعالی» ...
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱ و ۱۲؛ افتادگی: آغاز و وسط و انجام؛ محشی با نشان «منه سلمه الله تعالی»؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مشکی، ۱۷۰گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۳×۲۲سم [ف: - ۹۵]
تهران؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی؛ شماره نسخه: ۲۰-عکسی
اصل نسخه: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۲ - ۷۵]
● توحید نامه / کلام و اعتقادات / فارسی
towhīd-nāme
خوئی، مصطفی بن محمد، ق۱۳ قمری
xūī, mostafā ben mohammad (- 19c)
[دنا ۴۰۳/۳؛ فهرستواره منزوی ۱۱۶/۶؛ الذریعه ۲۸۲/۵ و ۸۸/۲۰]
یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۲۵۴۴/۱
آغاز: بسمله، تحقیق بدانکه باید اعتقاد کرد که در خدا واجب الوجود
بیکا، بیتا؛ اهدایی: وزیری؛ کاغذ: کبود اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، ۶۷گ (۱-۶۸)، اندازه: ۱۱×۲۰سم [ف: ۴ - ۱۳۳۶]
● توحید نامه = ترجمه منظوم توحید مفضل / کلام و اعتقادات، شعر / فارسی
towhīd-nāme = t.-ye manzūm-e towhīd-e mofazzal
تائب تبریزی، اسماعیل بن حسین، - ۱۳۷۴ قمری
tā’eb-e tabrīzī, esmā‘īl ebn-e hoseyn (- 1955)
وابسته به: التوحید = توحید مفضل = کتاب الفکر = کنز الحقایق و المعارف؛ مفضل بن عمر (-۲)
تاریخ تألیف: ۱۳۵۱ق
از شیخ اسماعیل مسألهگو واعظ تبریزی متخلص به تائب، در ۴۶۳۸ بیت.
[دنا ۴۰۳/۳؛ الذریعه ۴۸۸/۴]
قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۲۰۳۲
آغاز: خدنگ مادر این تخصیص نامه ×× به سنگ آمد فتاد از دست خامه
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف (گویا)، بیتا؛ ۱۲۷گ، ۱۵سطر، اندازه: ۱۲×۱۵سم [ف: ۲ - ۳۹]
● توحید نامه / شعر / فارسی
towhīd-nāme
به نظم است.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۹۹۷/۸
آغاز: ابتدای هر سخن گویم ز نام کردگار ×× رازق روزی رسان و خالق لیل و نهار؛ انجام: سال تاریخش هزار و یکصد و هفتادو هشت ×× نظم شد این قصه در ماه رجب هوشیار
به نظم؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: مقوا عطف میشن، ۱گ (۳۳ر و پ)، ۱۵ سطر (۹/۵×۱۷)، اندازه: ۱۵×۲۴/۵سم [ف: ۸ - ۶۰۶]
● توحید نامه مولوی = مطلع الانوار / شعر / فارسی
towhīd-nāme-ye mowlavī = matla‘-ol anvār
وابسته به: مثنوی معنوی = مثنوی مولوی؛ مولوی، جلال الدین محمد بن محمد (۶۰۴-۶۷۲)
از میان مثنوی انتخاب شده است.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۱۱۵/۴
بیکا، تا: رجب ۱۰۳۳ق؛ کاغذ: کبود سپاهانی، جلد: تیماج مشکی، ۴۵گ (۵۲ر-۹۶پ)، ۱۲ سطر (۶×۱۳)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۱۶ - ۲۰۰]
● توحید الواجب / فلسفه / عربی
tawḥīd-ul wājib
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، ۹۷۹ - ۱۰۵۰