بختیار، ۱۳۴۸ش، شماره ۸، ۷۶-۸۵؛ دنا ۱۰۴۳/۱ (۷ نسخه)؛ سرکیس، معجم ۱۷۵/۱؛ زرکلی ۲۸۱/۶]
۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۱۷۱۴/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: غره ربیع الثانی ۸۷۳ق؛ مقابله شده؛ کاغذ: آهاری حنایی، جلد: مقوا با روکش پارچه، گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۰×۱۹سم [ف: ۱۱-۳۰۰]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۵۲۷۰/۷
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: درویش مصطفی مولوی سهروردی، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: شرقی، ۴گ (۷۶-۷۹)، ۳۰ سطر، اندازه: ۹×۲۰سم [ف: ۳۸-۷۶۷]
۳. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۰۹۵۶/۱۱
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ ۴گ (۵۹پ-۶۲پ)، ۲۵ سطر (۱۲/۵×۲۱/۵)، اندازه: ۱۱/۵×۲۸سم [الهیات مشهد: ف: ۲-۵۳۶]
۴. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۶۹۲/۷
آغاز: برابر؛ انجام: در دو عالم ظاهر و باطن که غیب و شهادتست مندرج باشد قال الله عالم الغیب و الشهاده و هو الرحمن الرحیم
تذکر: نام مؤلف به استناد نسخه ش ۱۱۷۱۴/۱ آستان قدس تعیین شد؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: قربانعلی نیشابوری، تا: ۱۲۳۰ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوهای یکلا، ۹ص (۱۴۰-۱۴۸)، ۱۹ سطر (۷×۱۲)، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: ۶-۲۷۶]
۵. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۶۲۸/۸
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق پخته، بیکا، تا: ۱۲۹۸ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سبز، ۹گ (۱۷۸پ-۱۸۵پ)، ۱۲ سطر (۷×۱۳)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۸-۲۱۲]
تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۸۰/۳-عکسی
اصل نسخه: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۲-۲۹]
۶. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۱۹۶۳/۳
آغاز و انجام: برابر
خط: شکسته نستعلیق، بیکا، تا: ۱۳۰۱ق؛ جلد: تیماج مشکی، ابعاد متن: ۵/۷×۱۳، ۲ص (۸۲-۸۳)، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۳۴-۱۰۰]
۷. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۰۷۱۴/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا [رایانه]
۸. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۶۴۱۶
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ ۴گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۳×۱۸سم [ف: ۴-۱۰۹]
۹. اردکان یزد؛ حوزه علمیه امام صادق؛ شماره نسخه: ۱۱۶/۱
خط: نستعلیق، کا: عطاء الله بن محمد بن نظام حسینی بخاری، بیتا؛ جلد: تیماج قرمز، ۳گ (۱پ-۴پ)، اندازه: ۱۶×۲۲سم [ف: ۹۵-۱]
۱۰. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۵۵۶/۲۰
آغاز: الحمدلله و سلام علی عباده الذین اصطفی ... أما بعد فانک أشرت الینا بشرح الألفاظ التی تداولها الصوفية المحققون من أهل الله؛ انجام: برابر
تذکر: نام مؤلف به استناد فهرست مرعشی (۷۶۷/۳۸) ذکر شد؛ خط: نسخ، کا: حاجی عبدالله بن سید طه عرب، بیتا؛ جلد: مقوایی عطف تیماج قهوهای، ۸گ (۳۸۵پ-۳۹۲پ)، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۳×۲۲/۵سم [ف: ۲۲-۱۳۶]
۱۱. کاشان؛ عاطفی، افشین؛ شماره نسخه: ۹۹/۶
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج قرمز، ۲۳گ (۲۲۴ر-۲۴۶پ)، ۲۳ سطر، اندازه: ۱۷×۲۲سم [ف: ۸۶]
● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی
estelāhāt-e sūfīyān
عراقی، ابراهیم بن بزرگمهر، ۶۱۰-۶۸۸؟ قمری
‘erāqī, ebrāhīm ebn-e bozorgmehr (1214-1290)
رسالهای در شرح اصطلاحات صوفیان، در سه «مطلب»: ۱. کلماتی که اکثرش مخصوص محبوب است و بعضی از آن متعلق به محب؛ ۲. اسامی که میان عاشق و معشوق مشترک و وارد است؛ ۳. کلماتی چند مخصوص به عاشق و احوال اوست. بخشهای سه گانه آن همانند «رشف الالحاظ» است.
آغاز: شکر و سپاس موجودی را که اعیان اشیا را بظهور نور خویش بنواخت که الله نور السموات و الأرض و علم عشق در کشور عاشقی و معشوقی برافراخت که یحبهم
انجام: ۱. شستوشو برداشتن خودیها را گویند که از تقصیر در وجود آمده باشد و با صفای حضور عاشق و معشوق انشاء الله که عاقبت کافه طلاب تحقیق و ارباب جاده طریق را ختم کاری شست و شوی باشد که تا از این جمله باشند که ختامه مسک فلیتنافس المتنافسون. تمت بالخیر و الاقبال
۲. گفت و گوی عتاب محبت آمیزی را گویند گوهر معانی و صفات را گویند، و بالله التوفيق تمت المصطلحات بعون الله و حسن توفیقه و الحمدلله وحده
[نسخههای منزوی ۱۰۳۷/۲؛ الذریعه ۱۲۸/۲۱؛ فهرستواره منزوی ۸۷/۷ (۴ نسخه)؛ ریحانة الادب ۱۱۷/۴؛ دنا ۱۰۴۳/۱ (۱۴ نسخه)]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۴۲۸/۲
آغاز: برابر؛ انجام: برابر ۲
در سه مطلب؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۹؛ مجدول؛ کاغذ: شرقی، ۷ص (۸-۲)، ۲۵ سطر، اندازه: ۵/۵×۱۲/۵سم [ف: ۳۱-۳۹۸]
۲. یزد؛ علومی، شیخ علی؛ شماره نسخه: ۵۸/۲
در سه مطلب؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ قطع: ربعی [نشریه: ۴-۴۴۵]