فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۴، ص ۴۸

۴۸ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۴
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۲۵۳۴/۱ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳ و ۱۴؛ ۳گ (۲پ-۴ر) [ف: ۶-۳۷] ● اصطلاحات زنان همدان / فرهنگ اصطلاحات، شعر/فارسی estelāhāt-e zanān-e hamedān چهارده بیت است که در آنها اصطلاحات و واژه‌های متداول در بین زنان و خانواده‌های همدانی (با لهجه همدانی) به‌کار می‌رود. آغاز: شاعری محض یادگار از زبان همدانی گفته: کرد خواهش زمن آن مه عمل دشواری ×× اصطلاحات زنان همدانی باری / وخی آماج بمال دختره، عید آمد آخر ×× قرچه مانده زده آخر چه قدر رو داری / حالا چنگول میگری نکه برودت افتاد ×× آماشی مثل با وای عن به عنت بیعاری / و خیزم با هله کو کرت و کبودت بکنم ×× روت به غر سال خانه امید چه قدر رو دارای [فهرستواره منزوی ۲۰۴/۱۰] تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۵۷/۲-فیروز آغاز: برابر کا: میر سید علی تفرشی لشکر نویس ملقب به موثق لشکر، تا: قرن ۱۴؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، ۱ص (۲۹)، قطع: نیم خشتی، اندازه: ۱۲/۵×۲۰/۵سم [ف: ۲۱-۲۰۲] ● اصطلاحات شعرا / فرهنگ اصطلاحات / فارسی estelāhāt-e šo‘arā اصطلاحات فصحا و بلغاء و شعراء. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۶۹۴/۶۸ آغاز: بسمله، سپاس بیقیاس خدایرا که انواع انسان را به عطیه بلاغت و خلعت فصاحت ... اما بعد این چند اوراق بالتماس بعضی اخوان در اصطلاحات اهل فصاحت ... نوشته شد ... بدان ارشدک الله فی الدارین که صنعت؛ انجام: از یار کهن نمی کنی گوش ×× این پیشه نو مبارکت باد خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی و فستقی؛ جلد: تیماج عنابی، ۵گ، اندازه: ۱۳/۵×۲۲/۵سم [ف: ۱-۵۴۷] ● اصطلاحات شعری / ادبیات / ترکی / فارسی estelāhāt-e še‘rī اصطلاحاتی که شاعران در اشعار خود استفاده می‌کنند را به ترتیب الفبا از باب الف تا یاء و در هر باب مفتوحه و مکسوره و مضمومه حروف را آورده و به ترکی معنی می‌کند و به عنوان شاهد مثال اشعاری را به زبان فارسی و ترکی می‌آورد. [راهنمای فهرست مشترک پاکستان ص ۱۳۲] قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۶۹۲۹-۳۵/۱۰۹ آغاز: سپاس فراوان اول متکلم بی زبانه ارزانی درکه ایفای ثنای بی پایانی ایچون هر دهانه بر لسان و هر لسانه برگونه بیان ویردی ... و دستورالعمل اسمیله مسمی قلمق زوراکو ... باب الالف المفتوحه آب در دهانش آمد اغزی صولندی کمال اصفهانی چو دید طلعت خصم ترش لقا را؛ انجام: باب الیاء المضمومة یوغ بویندرق سرمن بیوغ آرد، بنی بلایه اوغره در بوشکوفة گراید که پیش تو گویم دروغ، دروغ اندر آرد سرمن بیوغ قدفرغ من تسوید هذه النسخة خط: نستعلیق، کا: احمد نامراد، تا: جمعه اواسط شعبان ۱۰۵۰ق، جا: اوان؛ جلد: مقوا عطف تیماج، ۵۶گ، ۱۳ سطر، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۴-۱۸۱۹] اصطلاحات صاحب الوافی فی الاسانید ← فهرس ابواب الوافی اصطلاحات صوفیان ← اصطلاحات دیوان حافظ (الف) اصطلاحات صوفیان ← مصطلحات عرفانی اصطلاحات صوفیان ← اصطلاحات صوفیه اصطلاحات صوفیان ← طوارق اصطلاحات صوفیان ← عشق اصطلاحات صوفیان ← رشف الالحاظ فی کشف الالفاظ اصطلاحات صوفیان ← آداب صوفیه ● اصطلاحات الصوفية / عرفان و تصوف / عربی iṣṭilāḥāt-uṣ ṣūfīya ابن عربی، محمد بن علی، ۵۶۰-۶۳۸ قمری ebn-e ‘arabī, mohammad ebn-e ‘alī (1166-1241) تاریخ تألیف: صفر ۶۱۵ق؛ محل تألیف: ملیطه مختصری است در شرح اصطلاحات صوفیه که در آن دویست و بیست اصطلاح صوفیان که اهمیت بیشتری دارند، بدون تنظیم مخصوص گزارش شده و اصطلاحاتی که معنی آنها واضح یا به قرینه می‌توان به‌دست آورد، گزارش نمی‌شود. نویسنده می‌گوید: «جماعت کثیری از مردمان را دیدم که قصد معرفت بر اصطلاحات بین ما دارند و تا از آن ره به جایی برند لذا بر آن شدم تا پاسخ خواست آنها را بدهم بناءً علی‌هذا به شرح این الفاظ و اصطلاحات پرداختم و البته در این پرداختن به شرح الفاظ بسیار مشهور توجه بیشتر کردم.» آغاز: بسم الله خیر الاسماء الحمدلله و سلامه علی عباده الذین اصطفی و علیک ایها الولی الحمیم ... الوقت عبارة عما انت علیه فی زمان الحال من غیر نظر الی الماضی و المستقبل انجام: السر ما انفرد به الحق عن العبد. چاپ: ضمن رسائل محیی الدین، حیدرآباد، ۱۳۶۷ق؛ ضمن رسائل، قاهره، ۱۴۰۷ق؛ مجله معارف اسلامی، اخرجه مظفر
۴۸

گزارش اشکال یا پیشنهاد