● مفاتیح الوصول الى علم الاصول / اصول فقه / عربی
mafātīḥ-ul wuṣūl ilā ‘ilm-il uṣūl
ابوالقاسم بن محمد مهدی
ab-ol-qāsem ebn-e mohammad mahdī
تاریخ تألیف: دهه رمضان ۱۲۶۴ق
شرحی نسبتاً مفصل واستدلالی بر «زبدة الاصول» شیخ بهائی که در دهه رمضان ۱۲۶۴ شروع به تألیف ودر «الثانی من الخمس الخامس من الثلث الثانی من الربع الثالث من الثلث الثانی من العشر الخامس من العشر السابع من العشر الثالث من الالف الثانی من الهجرة النبویه» از تألیف آن فارغ شده است.
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۱۷۶
آغاز: الحمدلله الذی نور عیوننا بمصابیح الظلام و أضاء قلوبنا بلوامع شرایع الاسلام ومهد قواعد الدین لاستنباط الاحکام؛ انجام: فما كان اقوى فی ظنه یجب العمل به و ما لیس كذلك فلا فان ذلك هو الاولى بل طریق النجاة فی الآخرة و الاولى ... .
خط: نسخ، کاتب = مؤلف، بیتا؛ مصحح، با خط خوردگی وافزودنهای بسیار؛ مهر: مؤلف «العبد المذنب ابوالقاسم بن محمد مهدی» (مربع) و«ابوالقاسم بن محمد مهدی» (بیضوی)؛ جلد: تیماج، ۲۴۲گ، ۲۱سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۱سم [محدث ارموی مخ: ۳-۱۴۹۹]
● المفاحص فی الحكمة الالهیة المحتوية على علم الحروف على نهج غریب / فلسفه / عربی
al-mafāḥiṣ fi-l ḥikmat-il ilāhīyyat-il muḥtawaīyt ‘alā ‘ilm-il ḥurūf ‘alā nahaj-in ġarīb
ترکه اصفهانی، علی بن محمد، - ۸۳۶؟ قمری
torke-ye eṣfahānī, ‘alī ebn-e mohammad(- 1433)
تاریخ تألیف: ۱۹ ذیحجه ۸۲۳ق
پیرامون حروف و خصائص فلسفی آنها در حال افراد و ترکیب با استفاده از نظرهای شرف الدین علی یزدی و عناوین «فحص - فحص» و ۱۹ ذیحجه ۸۲۳ به پایان برده و سال ۸۲۸ق در آن تجدید نظر کرده است.این کتاب دارای چهار «صحیفه» میباشد: ۱. فی الوجه الاحصائی من الحروف؛ ۲. فی الوجه الکتابی من الحروف؛ ۳. فی الوجه الکلامی من الحروف؛ ۴. فی الوجه المادی للحروف.
آغاز: الحمدلله الذی أعد عدید عباده لفهم کمال مراده بانزال أعداد بینات الکتاب و جعله العدة المعتد بها.
انجام: بحرمة الفاتح لابواب هذا الطریق و الخاتم ایاه بختام التمام و کمال التوفیق محمد علیه و علی آله الصلاة و السلام الحقیق ...
[الذریعة ۳۰۹/۲۱ و ۳۱۰؛ فرهنگ ایران زمین ج ۱۴ گفتار دانش پژوه درباره مجموعه رسائل خجندی - ایوانف ۲۰۸/۲؛ ریاض العلماء ۲۴۰/۴؛ ریحانة الادب ۱۶۶/۲]
۱. خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: ۱۲۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ جلی، بیکا، تا: قرن ۹، درزمان حیات مؤلف؛ ازموقوفات رمضانیه ۱۲۳۰؛ مهر: «الراجی لعفو الله عبدالال ۱۱۴۱» (بیضوی)؛ ۲۸۳گ، ۲۳سطر، اندازه: ۱۶×۲۴/۵سم [ف: - ۷۰]
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۶۶
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۱-۳۰۸]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۰عکسی
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۱-۱۰۳]
۲. دامغان؛ صادقیه؛ شماره نسخه: ۱۵۵
آغاز: الصورة الوجودية إذا تم کمالها و بلغ به الى مرتبة التکمیل و صلح بذلک لتولید المثل؛ انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: ۷ رجب۸۲۵ق؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، با علامت بلاغ؛ جلد: مقوایی، ۱۹۵گ، ۱۷سطر، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف مخ: - ۲۲۰]
۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۱۹۶/۶
آغاز: برابر؛ انجام: و کل میسر لما خلق له ... عصمنا الله تعالى عن ذلک بحرمه ... وقع الفراغ لسنة ۸۲۳ و قد اتفق المراجعة اليه و استلحاق شیء ... سنه ۸۲۸
خط: نسخ، کا: امیرشرف الدین علی یزدی، تا: ۸۲۸-۸۴۱ق؛ در آغاز و میانو انجام خط مؤلف دیده میشودو حواشی آن به خط امیر شرف الدین علی یزدی است؛ تملک: محمد حسین حسینی در تبریز در ۱۰۱۶ق؛ مهر: «عبده علی نوری ۱۱۹۶ هـ» (بیضی)؛ جلد: تیماج، ۶۶ص (۵۲-۱۱۹)، ۲۳سطر، اندازه: ۱۵×۲۳سم [ف: ۳۲-۲۳۶]
۴. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۶۳۷۱
خط: نستعلیق، کا: سلیمان بن مظفر بن مرتضی حسینی، تا: چهارشنبه ۲ جمادی الثانی۸۵۳ق؛ مجدول؛ نام کتاب به خط تازه بدینگونه آمده: «عرفانیات صاین الدین، خواص الحروف صاین الدین، مفاحص صاین الدین»، انهائی از مؤلف مورخ ۸۲۸ نقل از نسخه اصل؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن، ۷۱گ، ۲۵سطر، اندازه: ۱۷×۲۴سم [ف: ۱-۵۱۹]
۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۱۰۵
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ جلد: تیماج، ۲۰۷گ، ۱۷سطر، اندازه: ۱۲/۵×۱۹سم [ف: ۳۲-۱۳۰]
۶. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۱۵۳۶
خط: نسخ، بیکا، تا: محرم۱۰۶۶ق؛ با بلاغ مقابله؛ کاغذ: ترمه، ۱۵۷گ، ۲۱سطر، اندازه: ۱۵/۳×۲۶/۲سم [ف: ۱-۵۱۹]
۷. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۳۰
آغاز و انجام: برابر
خط: تعلیق ریز، بیکا، تا: یکشنبه ۲ شعبان۱۰۷۷ق؛ محشی با نشان «منه»؛ جلد: تیماج، ۹۸گ، ۲۱سطر (۹×۱۴/۵)، اندازه: