۳۵. شیراز؛ شاهچراغ؛ شماره نسخه: ۱۲۰۸
آغاز: برابر؛ انجام: من زيارتهم و ذكرهم و الصلوة عليهم و اوجب لى.
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ محشی؛ ۳۳۷گ، ۲۳سطر (۱۴×۲۴/۵)، اندازه: ۲۱/۵×۳۰/۵ سم [ف: ۱-۲۱۹]
● مفاتیح النجاة عباسی (منتخب) = بعض مفاتیح النجاة عباسی / دعا / فارسی و عربی
mafātīh-on najāt-e ‘abbāsī (mn.) = ba‘z-e mafātīh-on najāt-e ‘abbāsī
طالقانی، محمد زمان بن حسن، ق ۱۲ قمری
tāleqānī,mohammad zamān ebn-e hasan (- 18c)
وابسته به: مفاتیح النجاة عباسی؛ محقق سبزواری، محمد باقر بن محمد مؤمن (۱۰۱۷-۱۰۹۰)
تاریخ تألیف: ۱۸ جمادی الثانی ۱۱۰۳ق
گزیدهای است از مفاتیح النجاة است.
[الذریعة: ۳۰۸/۲۱ و ۴۳۷/۲۲]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۷۱۳
آغاز: الذکورین و تقدست اسماؤک عن المنسوبین وفشت نعمتک فی جمیع المخلوقین ... استغفار منقول از حضرت امیر المؤمنین اللهم انک قلت فی؛ انجام: دعای دیگر که در آخر روز جمعه باید خواند سبحانک لا اله الا انت یا حنان یا منان یا بدیع السماوات والارض یا ذالجلال و الاکرام.
خط: نسخ زیبا، کا: = مؤلف، تا: ۱۸ جمادی الثانی ۱۱۰۳ق؛ مصحح، رکابهدار؛ کاغذ: شرقی، جلد: تیماج، ۲۲۶گ، ۱۱سطر (۶×۱۳)، اندازه: ۱۲×۱۸/۵سم [ف: ۳۲-۳۱۰]
● مفاتیح النجاح و مقالید الفلاح / دعا / فارسی
mafātīh-on najāh va maqālīd-ol falāh
کنجوی، عبدالله بن محمد، ق ۱۴ قمری
konjavī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad(- 20c)
کتاب دعاست، در یک «مقدمه» و چند «باب» بی شماره، در دعا و تعقیبات و آداب. بیشتر از «بحارالانوار» مجلسی بیرون کشیده است.
آغاز: حمدله. صلاة. و بعد، این مختصری است مسماة به مفاتیح النجاح و مقالید الفلاح مشتمل بر مقدمه و چند باب و خاتمه. مقدمه در بیان فضیلت دعا. فی جنة الامان. قال امیرالمؤمنین ...
۱. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۸۴۵/۱
آغاز: برابر؛ انجام: و لعنت الله علی اعدائهم اجمعین. آمین یا رب العالمین.
خط: نسخ خوش، کاتب = مؤلف، تا: محرم ۱۳۲۵ق؛ ۱۸۲گ (۱پ-۱۸۲ر) [ف: ۲-۲۳۹]
۲. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۶۱۳۲
بیکا، بیتا؛ خریداری از عباس محسنی [رایانه]
● مفاتیح النجوم و مصابیح العلوم / هیئت / فارسی
mafātīh-on nojūm va masābīh-ol ‘olūm
برشبوری، شرف، - ۶۳۶ قمری
barašbūrī, šaraf(- 1239)
وابسته به: برهان الکفایة؛ شریف بکری، علی بن محمد (-قرن ۷)
تاریخ تألیف: پیش از ۶۳۶ق
در معرفت طالع و استخراج سؤالات. کتاب «برهان الکفایه» علی بن محمد بن شریف را، برشبوری به خط مؤلفش دیده و به روش آن کتاب به تألیف «مفاتیح» خود پرداخته و مسائل نجومی را شرح داده است.
آغاز: الحمدلله الذی هو الحق المبین، و الباطل کل ما سواه، عنده مفاتیح الغیب ... اما بعد میگوید و باز مینماید شرف برسواری ... که مدت مدید دلایل سوالات سایلان را از شیوه نجومی استخراج میافتاد ...
انجام: که بطبایع نظر دارند دلیل نکند، والله اعلم بالصواب ...
[فهرستواره منزوی ۳۰۶۲/۴؛ کشف الظنون ۱۷۵۷/۲ که آن را خلاصه «برهان الکفایه» بکری دانسته]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۳۷/۱
آغاز: برابر؛ انجام: و فعل ذنب کم کردن خواهی سعد و خواهی نحس ...
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۹ رمضان ۱۰۵۰ق، جا: اصفهان؛ مصحح؛ جلد: تیماج، ۷۱گ (۱پ-۷۱پ)، ۱۵سطر، اندازه: ۱۱/۵×۱۸سم [ف: ۳-۳۱۱]
۲. تبریز؛ ثقة الاسلام؛ شماره نسخه: بدون شماره/۱
آغاز: برابر
بیکا، تا: رمضان ۱۰۵۰ [نشریه: ۷-۵۴۰]
۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۴۱/۱
آغاز: برابر
بیکا، تا: ۱۱۷۸ق؛ اندازه: ۱۳×۲۰سم [ف: ۲-۴۰۸]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۳۱۶/۱-ف
نسخه اصل: همان نسخه بالا [فیلمها ف: ۱-۶۷۲]
۴. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۶۲۹۱/۵
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن، ۱۱گ (۱۵۵پ-۱۶۵پ)، ۱۵سطر، اندازه: ۱۲×۲۰سم [ف: ۹-۳۱۰]
۵. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۱۹/۴
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ ناتمام؛ ۷گ (۱۲۴پ-۱۳۰ر)، ۱۸سطر (۹/۵×۱۴/۵)، اندازه: ۱۷×۲۱/۵سم [ف: -۲۱۶]