تاریخ تذکره‌های فارسی، ج ۱، ص ۲۳۷

۲۳۷ تاریخ تذکره‌های فارسی ج ۱
ادامه‌ی «تذکرۀ دلگشا» از ص ۲۲۵
منتخبی از اشعار اوستبستند پای ما و شکستند بال ماسنگست آن دلی که نسوزد بحال ما***چون ابر کنم گریه بر احوال دل زارهرگه نگرم کشتۀ بی‌حاصل خود راسعی از پی ویرانی دل این همه از چیستویران‌تر ازین چند کنی منزل خود را***در پنجۀ ماه آفتابستیا در کف ساقیان شرابست***زین طبیبان عجبی نیست که بیمار دهد جانعجب اینست که بیچاره برد جان به‌سلامت***هرکس ز تو شادمان بچیزیستجز من که بهیچم از تو خرسند***اگرچه نگذرم هرگز بیادتمبادا یادت از یادم فراموش***سرویست قدت، زیبا و دلخواهامّا چه حاصل، با دست کوتاهدر انتظارت، هر روز تا شبچشمی است بر در، گوشی است بر راه***یکی کرد در خاک سیمی نهانبدو گفت کارآگهی کای فلانبصد سعیش از خاک کردند دورتو بازش بخاک اندر آری بزوراگر هوشمندی و دانشوریدریغست بگذاری و بگذری
۲۳۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد