و با مواعظ شافیه خود عموم را مستفیض نماید کمال عنایت خواهد شد که تمامی طبقات مردم از خاص و عام از برکات انفاس قدسیه وی بهرور گردند و هم تصمیم داده بودند که بعضی از مطالب مشکله را مطرح مذاکره کرده و سؤال نمایند که علاوه بر عجز او که در وعظ دارد قصور علمیاش نیز معلوم گردد سلطان نیز از باطن کار غافل و درخواست ایشان را اجابت کرد و حسب المقرّر، روز جمعه شاه قاسم بمنبر رفته و مشغول وعظ شد و شروع بفضیلت ذکر لا اله الّا اللّه نمود پس عبد الرحمن جامی اشکال مشهور را که در آن کلمه طیّبه در میان اهل علم محل مذاکره است القا نموده و بشاه قاسم گفت که در این کلمه بحثی دارم میخواهم سؤال نمایم شاه بمدد روحانیّت مقدّسه گفت در عراق شنیده بودم که تنها در کلمه علیّ ولی اللّه بحث داری اکنون معلوم شد که در اصل توحید و کلمه لا اله الا اللّه هم شبهه داری پس حاضرین مجلس از آن کلام لطافت نظام خندیدند و شاه نیز فاتحه خوانده و مجلس را ختم نمود. باری شاه قاسم همواره مشمول تجلیل و تعظیم سلطان حسین بوده و با کمال رفاهیّت میزیسته است تا در سال نهصد و هشتاد و یکم هجری قمری برحمت ایزدی نایل گردید. (ص ۱۵۱ لس)
فیض کاشانی یا فیض کاشی
هوشواره این اثر را در متن این مدخل یافته است، با سنجیدن عنوان و مؤلف آن. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
+۶۰
محمد ابن شاه مرتضی ابن شاه محمود- ملقّب به محسن، معروف به ملا محسن و فیض و فیض کاشی یا کاشانی، عالم عامل ربّانی، فاضل کامل صمدانی، عارف سبحانی از اجلّای علمای امامیّه قرن یازدهم هجری عهد شاه عباس ثانی میباشد که فقیه محدّث مفسّر محقّق مدقّق، حکیم متکلّم متألّه، ادیب شاعر ماهر، علوم عقلیّه و نقلیّه را جامع، در خبر فهمی و تفطّن بمعانی احادیث و اخبار دینیّه بینظیر، در تطبیق اصول ظواهر با بواطن و جمع مابین اصول شریعت و طریقت متفرّد بود. بفرموده روضات الجنّات نظیر او در این موضوع در تمامی فرقه محقّه معلوم نشده و علاوه بر مراتب علمیّه در مکارم اخلاق طاق و مشهور آفاق و جلالت مقام او معروف بین الخلائق و مسلّم مخالف و موافق و مصدّق یگانه و بیگانه بوده و اشهر از آن است که محتاج شرح و بیان باشد. هریک از تألیفات متنوعه او آیینه حقیقتنمای تبحّر