حرف خامس را كه آنجا قطع كرده‌اند در پهلوى هم جنسش گذاريد كه جواب همانست.
ثمّ ليعلم انّ لصاحب التّرجمة أيضا ديوانا كبيرا من شعره الفائق الفارسى، محتويا على قصائد فاخرة فى المدائح و المراثى، و قطعات لطيفة فى الغزل و الشّعر الفتى، و رباعيّات طريفة فى معان شتّى منها قوله:آن شاه كه هست مقصد اهل خردنيكو نبود، كه با گدا باشد بدامروز مكن ناله نقى خواهد زدلافى فردا، چه مهرش از حدّ گذردو قوله:از بدگهران هميشه اين غنچه دهانبايد كه كند، حقّه ياقوت نهانبنمود كسيرا چه دهان زود نقىبگشاى زبان و بر كن از وى دندانو قوله:دل خاك ره آن بت زيبا چه خوش استجان در قدم آن گل رعنا چه خوش استسوى دل و جان بيدلى چون آيدبر هريك از آن اگر نهد پا چه خوش استو قوله:قومى كه مطيع اولياء گرديدندمهر و مهشان روى بره ماليدنددل طالب اولياست زان رو با اوخود را مه و مهر نوع ديگر ديدند