اى ز مهر حيدرم هر لحظه در دل صد صفاستاز پى حيدر حسن ما را امام و رهنماستهم چه كلب افتادهام بر خاك درگاه حسنخاك نعلين حسين اندر دو چشمم توتياستعابدين تاج سر و باقر دو چشم روشن استدين جعفر بر حقست و مذهب موسى رواستاى موالى وصف سلطان خراسان را شنوذرّهاى از خاك قبرش دردمندان را دواستپيشواى مؤمنانست اى مسلمان تقيگر نقى را دوست دارم در همه مذهب رواستعسگرى نور دو چشم عالم و آدم بودهمچه مهدى يك سپهسالار در ميدان كجاستقلعۀ خيبر گرفته آن شهنشاه عربز آنكه در بازوى حيدر نامهاى از لا فتى استشاعران از بهر سيم و زر سخنها گفتهانداحمد جامى غلام خاص شاه اولياستقلت: و له أيضا في الولاية هذه الرباعيّة كما في بعض المواضع المعتبرة:گر منزل افلاك شود منزل تووز كوثر اگر سرشته باشد گِل توچون مهر على نباشد اندر دل تومسكين تو و سعيهاى بىحاصل توو قد ذكر البابافغانى الشاعر الفارسي المشهور في وصفه هذه الفرد، و كفى به تعريفا:مستان اگر كنند فغانى به توبه ميلپيرى باعتقاد به از پير جام نيستهذا، و قد اتّفقت وفاة الجامي المذكور كما في «تاريخ أخبار البشر» في حدود سنة ستّ و ثلاثين و خمسمائة هجريّة، و إن احتمل عندى التصحيف في عبارته، و العلم عند اللّه.