۸۸/۲ ش ۴۷۸.
مرآة العارفین، شرح. حضرت شیخ زکریا،
یا «شیخ اکبر». نشانی بیشتری از کار و نگارنده به دست نیامد.
آغاز: هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن و هو بکل شیء علیم... ستایش و نیایش از هرکه باشد و از هرجا باشد بتمامه.
مشترک ۱۸۹۴/۳.
عبد الرحیم ۱۸۳/۱ «میگویند از شیخ اکبر است».
مرآة العارفین. ترجمه مرآة العارفین فی ملتمس زین العابدین.
متن عربی آن از ناشناس (← ایضاح المکنون ۴۶۰/۲) که برای پسرش زین العابدین (← مشترک ۱۸۹۳/۳) ساخته.
میتواند محمّد شیرین مغربی باشد. (← مشترک) به هر روی در تفسیر سورۀ فاتحه و گشودن رازهای آن به زبان کشف و شهود است.
و با به کار بردن «قوس» ها نام کامل آن «مرآة العارفین و مظهر الکاملین فی ملتمس زین العابدین» (ایضاح المکنون، همانجا) است.
آغاز متن: الحمد لله الذی اخرج من النون ما ادرج فی القلم... آغاز ترجمه: ستایش مر خدای را که برآورد از نون آنچه درج کرد در قلم.
نفیسی (۷۶۳/۲) ضمن برشمردن کارهای محمد شیرین مغربی (د ۸۰۹ ق/ ۱۴۰۶ م) نگارندۀ «جام جهاننما» (هف) از «مرآة العارفین» او در تفسیر سورۀ فاتحه نام میبرد. و چون این کتاب در تفسیر همان سوره است و به همان شیوۀ محمد شیرین (از رازآمیز بودن و بکار بردن قوسها) در «جام جهاننما» است ما را به اینسو میبرد که نگارنده همان محمد شیرین باشد، هرچند لقب او شمس الدّین و اینجا صدر الدّین است.
مشترک ۱۸۹۳/۳(۳ نسخه)؛ ایضاح المکنون ۴۶۰/۲ «مرآت...» متن عربی آن؛ نفیسی ۷۶۳/۲ «مرآة العارفین» از محمد شیرین مغربی؛ مشار ۴۶۷۴/۴ «مرآة العارفین» در عرفان و تفسیر سورۀ فاتحه، بینام نگارنده چ.
بمبئی، ۱۳۰۷ ق، سنگی.
اشکوری ۲۲۳/۱۲ عربی آن؛ ملی، تهران ۲۷۵/۶ عربی آن.
استانبول، دانشگاه ۴۸۳-۴۸۴ از شیرین مغربی دانسته شده، همراه ۲ کار دیگر او: نزهة الساسانیة، در الفرید سپس این کار. از سدۀ ۱۰ ق.
بشیر حسین، شیرانی ۲۴۸/۲ فارسی آن؛ موزۀ سالار ۲۴۶/۸ ش ۳۴۱۰ فارسی آن.
مرآة العارفین.
ن.
آغاز: قال الشیخ. بدانکه طریقۀ شیوخ سلف (ر ض) استقامت است بر متابعت مهتر عالم (ص)... مرتبۀ اول... مرتبۀ دوم... مرتبۀ سوم...
مشترک ۱۸۹۴/۳
محمد شفیع، مجلۀ الزبیر، ۱۹۶۷ م، ۲۹۷.
مرآة العاشقین. محمد سعید بن حیدر شاه حسینی.
مجموعه سخنان خواجه شمس الدّین سیالوی (د ۱۳۰۰ ق/ ۱۸۸۳ م) است در ۴۰ «مجلس». چاپ: لاهور، ۱۳۰۳ ق.
آسیاتیک سوسایتی، چاپی ۶۴؛ ترجمهها ۱۱۵.
مرآة العاشقین. از محمد سعید
(← بالا).
ترجمۀ اردویی از غلام نظام الدّین «مرولوی»،به