(فهرست راهنما)؛ دایره ۵۲۱/۵ ابو سعید ابو الخیر؛ اعلام ۹۸۰/۲ ابو سعید ابو الخیر؛ نفیسی ۶۱/۱ از زندگینامۀ میهنی.
قم، مسجد اعظم ۴۹۱ آغاز: بدانکه بتخانه و...
*اصطلاحات صوفیان. نور الدّین جعفر، بدخشانی،
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
که «خلاصة المناقب» (هف ۲۱۲۶/۳) را در مناقب میر سید علی، در ختلان ۷۸۷ ق/ ۱۳۸۵ م آغاز کرده است. نسخهها با یکدیگر جدایی دارند یکی: با سربندهای «ای عزیز»: ای عزیز بدانکه یوم گویند هر جزوی از اجزای زمان را، بدانکه روح محمدی را که خلیفة الله است عقل اول گویند، بدانکه لوح عبارتست از باطن روح، بدانکه موجودات را حروف اکوان گویند...
آغاز: حمد له. صلات. بدان بلغک الله و ایانا ذروة العلیا... که وجود را من حیث هو هو، یعنی مطلق، اعم از آنک با تعلق آن ذات.
نسخۀ مرعشی (اشکوری ۲۵۰/۲۳) در پیرامون چهار اصطلاح: (حمت، عزلت، جوع، سهر) گفتگوی دارد، که در «حلیة الابرار» و «قوت القلوب» از آنها سخن رفته
آغاز: ثنای بلا حد و عد و ثنای بلاضد وند حضرت پادشاهی راست که کبریای مطلق اوست.
نسخهها ۱۰۳۴/۲(۲ نسخه)؛ مشترک ۱۲۷۰/۳(۱ نسخه)؛ ذریعه ۱۲۱/۲۱؛ اعلام ۴۲۵/۱ جعفر بدخشانی.
نفیسی ۱۹۵/۱ همدانی، همانجا ۷۵۳/۲ «خلاصة المناقب».
اشکوری ۲۵۰/۲۳-۲۵۱؛ دانشگاه ۴۳۶/۱۶؛ مجلس ش ۴۸۶۸/۲۳؛ نشریه ۵۸۱/۵.
مدینه، عارف حکمت ش ۲۶۷/۱۴.
*اصطلاحات صوفیان. از برزشآبادی، عماد الدّین فضل الله
(د ۹۱۴ ق/ ۱۵۰۸ م) از خلیفگان حاج محمد خبوشانی (← ارشادنامه، هف، زندگینامهها ۲۰۰۲/۳).
نفیسی ۳۲۲/۱ «شرح لوایح» او،
همدان، آخوند، مقصود ۳۶۵.
*اصطلاحات صوفیان. به نقل از کتاب پارسا، خواجه محمد. در ۳ برگ.
قم، حجتیه ۱۱۰.
*اصطلاحات صوفیان. به نوشتۀ سبحانی از «حسین فرزند احد الغنی (!) التبریزی»
نسخه در مجموعهای از سدۀ ۹ ق است. نگارنده گویا همان خالدی تبریزی و کتاب همان «رشف الالحاظ فی کشف الفاظ» (هف) باشد.
آغاز: حمد له... اما بعد... حسین بن....
استانبول، دانشگاه ۴۵۱.
*اصطلاحات صوفیان. منسوب به جامی،
عبد الرحمن (۸۱۷-۸۹۸ ق/ ۱۴۱۴-۱۴۹۳ م) (← اشعة اللمعات). نسخههایی دارد با سرآغازهای گوناگون. نوشاهی در «جامی حکمت ۴۱۸» که نسخۀ شیروانی را در دست داشته میگوید بایستی از یک هندی باشد. ولی همۀ نسخهها یکی نیستند.
آغاز ۱: بدانکه میخانه و میکده و شرابخانه و خمخانه باطن عارف کامل را گویند (← اصطلاحات صوفیان، ابو سعید). آغاز ۲: اما بعد، این چند کلمهای است در اصطلاحات صوفیه که در آن شروع. آغاز ۳: محبت، دوستی محض را گویند. آغاز ۴: که نوشاهی در دست