ترجمۀ محاسن اصفهان

ترجمۀ محاسن اصفهان: تاریخ اصفهان. متن از مفضل فرزند سعد مافروخی اصفهانی. ترجمه از حسین فرزند محمد فرزند ابی الرضا علوی آوی، به روزگار غیاث الدّین محمد در اصفهان، به سال ۷۲۹ ق. ترجمه‌ای است با افزودگی‌هایی، در ۸ «ذکر»: ۱ - وصف اصفهان به اجمال، ۲ - وصف اصفهان و نواحی به تفصیل، ۳ - حدیث گاوخانی و نوادر نواحی اصفهان، ۴ - محاسن داخلی و خارجی شهر، ۵ - بزرگانی که از آن شهر بیرون آمده‌اند، ۶ - وصف اصفهان و اهل آن، ۷ - صفت فصول آن شهر، ۸ - وصف مصلی و کوهچه و نام ابدال و بزرگان آن سامان. به کوشش عباس اقبال آشتیانی، تهران ۱۳۳۸ خ ۵ + ۱۶۸ ص چ شده است. نسخه‌ها ۴۲۹۵/۶(۷ نسخه)؛ ذریعه ۲۳۳/۳ «تاریخ اصفهان» متن و ۱۲۶/۲۰ «محاسن اصفهان»؛ استوری ۳۴۹/۱، ۱۲۹۲ «ترجمۀ محاسن اصفهان یا تاریخ اصفهان»؛ برگل روسی ۱۰۱۱/۲؛ مشار ۱۳۰۹/۱ «ترجمۀ محاسن اصفهان»؛ پیشگفتار چ اقبال آشتیانی؛ نفیسی ۱۹۴/۱ «محاسن اصفهان»؛ صفا ۱۱۵۲/۳، ۱۳۲۰؛ آستان قدس، الفبایی ۴۹۹، ۵۰۶؛ تبریز ۱۴۶/۱؛ دانشگاه ۲۷۲/۸ ش ۱۷۴۹؛ فیلم ۱۲۴/۳ «تاریخ احوال اصفهان یا ترجمۀ محاسن اصفهان»؛ نشریه ۶۵۱/۴ «مجموعة الرسائل». آلمان ۳۰۸؛ براون ۱۱۹ «رسالة فی محاسن اصفهان» عربی، ۱۲۰ «رسالۀ محاسن اصفهان» فارسی؛ بلوشه ۳۸۰/۱، ۵۰۲؛ چستربیتی ۷۴/۳ ش ۳۱۲؛ کیمبریج، براون I ۲ (۹)؛ موزۀ بریتانیا، چاپی ۳۹۲؛ موزۀ بریتانیا، مردیت ۱۶ ش ۱۰۹۰ Or