نسخهها:
۱/۱۶۲۸۶. تهران، ملی تهران: ۷۰۷ /ع، جلد اول، آغاز: برابر نمونه، نسخ، میرزا حبیب اللّٰه خویی (مؤلف)، ۱۳۰۰ ق، ۳۳۰ برگ [فهرست ملی تهران: ۱۶۹/۸].
۲/۱۶۲۸۷. قم، مرعشی: ۷۰۸۱، جلد اول، آغاز: برابر نمونه، نسخ معرب و نستعلیق، میرزا حبیب اللّٰه خویی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، متن نسخ معرب، ۲۵۰ برگ [فهرست مرعشی: ۲۴۰/۱۸].
۳/۱۶۲۸۸. قم، مرعشی: ۷۰۸۲، جلد دوم، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۱۷۶ برگ [فهرست مرعشی: ۲۴۱/۱۸].
۴/۱۶۲۸۹. قم، مرعشی: ۷۰۸۳، جلد سوم، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۱۷۲ برگ [فهرست مرعشی: ۲۴۲/۱۸].
۵/۱۶۲۹۰. قم، مرعشی: ۷۰۸۴، جلد چهارم، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۱۸۴ برگ [فهرست مرعشی: ۲۴۲/۱۸].
۶/۱۶۲۹۱. قم، مرعشی: ۷۰۸۵، جلد پنجم، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۱۸۸ برگ [فهرست مرعشی: ۲۴۲/۱۸].
۷/۱۶۲۹۲. قم، مرعشی: ۷۰۸۶، جلد ششم، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۱۸۰ برگ [فهرست مرعشی: ۲۴۳/۱۸].
۲۵۶۳. منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة
(عربی)
از: سعید بن هبة اللّٰه راوندی، ابو حسین (قطب الدین) (م ۵۷۳ ق)
یکی از قدیمیترین شروح نهج البلاغة است. به گفتۀ ریاض العلماء، قطب راوندی اول کسی است که نهج البلاغة را شرح کرده است و ابن ابی الحدید در شرح خود با راوندی بسیار مناقشه میکند.
چاپ: قم، کتابخانۀ آیت اللّٰه مرعشی، ۱۴۰۶ ق، سه جلد، با تحقیق سید عبداللطیف کوهکمری.
[الذریعة: ۱۵۷/۲۳؛ تراثنا: شماره ۳۸ و ۳۹، ص ۲۵۴-۳۱۹]
آغاز: الحمد للّٰهالذی جعل آل محمد اصول البراعة و فروعها.