که جلد سوم آن را در سال ۷۸۶ ق به پایان رسانیده است. او شرحش را از سه شرح ابنمیثم و ابنابیالحدید و قطبالدین کیدری برگزیده و در مواردی نظریههای ابنابیالحدید را نقد کرده است. از شرح ابن عتایقی تنها جلد نخست و سوم باقی مانده است که از سوی بنیاد نهجالبلاغه در حال تحقیق و انتشار است. اما از جلد دوم و چهارم تاکنون نسخهای شناسایی نشده است.
[ریاض العلماء: ۱۰۶/۳؛ الذریعة: ۱۳۲/۱۴؛ فهرست سپهسالار: ۱۲۶/۲-۱۲۸؛ مجلۀ وقف میراث جاویدان، ش ۲۶ و ۲۵، ص ۹۶-۹۴؛ مجلۀ آینۀ پژوهش، ش ۴۸ (آذر و دی ۱۳۷۶)، ص ۱۰۴-۹۸.]
نسخهها:
۱۰۸۹۶. خوی، مدرسۀ نمازی: ۳۸۱، جلد سوم، آغاز: و من کلام له علیه السلام و قد شاوره عمر فی الخروج إلی غزوة الروم، نسخ، علی بن محمد بن محمد بن علی، جمادی الاول ۷۸۶ ق، مقابله و تصحیح شده در نزد شارح، «۳۶۴ صفحه» ۱۸۲ برگ، سابقه:
قم، مرعشی: عکس ۴۷۵، محقق طباطبایی: عکس ۱۳۰ و ۱۹۹ و میکروفیلم ۱۶۹ [فهرست مدرسۀ نمازی: ۱۹۴/۱؛ فهرست عکسی مرعشی: ۴۲۲/۱؛ یادنامۀ محقق طباطبایی: ۱۴۶۳/۳ و ۱۴۸۰ و ۱۵۲۸].
۱۰۸۹۷. قم، مرعشی: ۱۱۷۲۱، جلد سوم، از آغاز افتادگی دارد، آغاز:... و الأشرار و الجهال لعدم معرفتهم بوضع الأشیاء فی مواضعها التی هی مقتضی العقل... و من خطبة له علیه السلام فی الاستسقاء... انجام: بالحاء المهملة أیضاً و لم یذکر الذل و الخزی و معناه أباح دمه تم بعون اللّٰه و حسن توفیقه، شرح نستعلیق و متن نسخ، عبداللّٰه بن عبدالغفار، ۲۷ ذیحجۀ... (سدۀ ۱۱ ق)، ۱۲۳ برگ، ۳۵ سطر [نسخههای خطی و کهن و نفیس نهج البلاغه در کتابخانۀ آیة اللّٰه مرعشی: ص ۹۹-۱۰۱].
۱۹۵۵. شرح نهج البلاغة
(فارسی)
از: حکیم علی صوفی اصفهانی
شرح و ترجمهای است از نهج البلاغه، که تألیف آن قبل از سال ۱۰۰۴ ق صورت گرفته است. این شرح جز انوار الفصاحة و اسرار البلاغة حکیم نظام الدین علی ابن حسن نظام الدین گیلانی است، چه آن شرح در ۱۰۳۶ ق به انجام رسیده