شرح نهج البلاغة
ج ۴، ص ۴۶۱–۴۶۲، ش ۱۹۵۵
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۴، ص ۴۶۱–۴۶۲، ش ۱۹۵۵
۱۹۵۵. شرح نهج البلاغة
(فارسی)
از: حکیم علی صوفی اصفهانی
شرح و ترجمهای است از نهج البلاغه، که تألیف آن قبل از سال ۱۰۰۴ ق صورت گرفته است. این شرح جز انوار الفصاحة و اسرار البلاغة حکیم نظام الدین علی ابن حسن نظام الدین گیلانی است، چه آن شرح در ۱۰۳۶ ق به انجام رسیده
وگزیدهای از شرح ابن میثم و به عربی است.
آغاز: بسمله بعد از حمد خداوند جهان و درود بر پیغمبر آخر الزمان بنده علی موسوم به حکیم صوفی را به جهت ذلت روز معاد این سعادت دست داد که خطب و مکتوبات... امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب را که به امیران شهرهای خود و شریران خود نوشته و سید رضی الدین در کتاب نهج البلاغه جمع کرده بفارسی مترجم گردد... افتتاح به خطبۀ اول کتاب کرده شد... رباعی:
یا رب چو از این گریوه بالا برسم از خود رسته به حق تعالی برسم
سیل دریا مرا از این جو ببرد تا من ز علی به رب اعلی برسم
انجام: این است آنچه توفیق توضیح در او یافت و باللّٰه التوفیق.
نسخهها:
۱۰۸۹۸. تهران، مجلس سنا: ۷۵۶، آغاز برابر نمونه، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، ۱۱ ربیع الثانی ۱۰۰۴ ق، ۵۶۷ برگ، ۱۷ سطر، سابقه: تهران، حسین مفتاح: ۱۲۰ [فهرست مجلس سنا: ۵۳/۲؛ نشریۀ نسخههای خطی: ۱۸۷/۷].