لئن أمهل اللّٰه الظالم فلن یفوت أخذه» را شامل است، از اول و وسط و آخر افتادگی دارد، آغاز: نوع انسانی را ممکن باشد... شانزدهم از فضایل آن حضرت آن است که جمیع علوم مسند به آن حضرت است، انجام: و من کلام له علیه السلام و لئن أمهل اللّٰه الظالم فلن یفوت أخذه این کلام مشتمل است بر تهدید ظالمان... قد باتوا سجداً و قیاماً صفت دوم آنکه صحابه شب را به روز میآوردند به سجود و رکوع و قیام و قعود و نماز و طاعت و احیای شب، متن نسخ معرب و شرح نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۲ ق، ۲۲۲ برگ، ۲۱ سطر، ۱۸ * ۲۳ [فهرست دار الحدیث].
۶/۱۰۷۷۴. تهران، سپهسالار: ۳۰۹۳، آغاز: برابر نمونه، متن نسخ و شرح نستعلیق، بدون نام کاتب، در سال ۱۰۴۶ مقابله شده، ۳۴۷ برگ، سابقه: دانشگاه تهران: میکروفیلم ۶۰۸۹ [فهرست سپهسالار: ۲۴۶/۵؛ فهرست میکروفیلمهای دانشگاه تهران:
۹۷/۳].
۱۹۵۱. شرح نهج البلاغة
(عربی)
از: حسن بن یوسف بن علی بن مطهر، جمال الدین (علامه حلی) (۷۲۶ ق)
این که علامۀ حلی شرحی بر نهج البلاغه نوشته باشد به اثبات نرسیده است. در ذریعه عنوان شده که در برخی نسخههای خلاصة الأقوال، از آثار علامه «کتاب مختصر شرح نهج البلاغه» یاد شده است؛ ولی نسخهای از آن شناخته نشده است. ( ۱ ) عدهای از محققان برآنند که نسخهای که در ذیل معرفی میگردد بخشی از شرح علامۀ حلی است؛ ولی آقای عطاردی که آن را تصحیح و منتشر نموده این عقیده را رد نموده است.
چاپ: تهران، بنیاد نهج البلاغه و انتشارت عطارد، ۱۳۷۵ ش، وزیری، ۵۳۰ ص، با عنوان «شرح نهج البلاغة لشارح محقق من أعلام القرن الثامن»، با تحقیق شیخ عزیزاللّٰه عطاردی، از روی نسخۀ کتابخانۀ دکتر علی اصغر مهدوی.
[الذریعة: ۱۲۴/۱۴]
نسخهها:
۱۰۷۷۵. تهران، دکتر علی اصغر مهدوی: ۷۹۵، شامل شرح خطبۀ شقشقیه تا خطبۀ «ألا و إن