۳/۱۰۰۹۲. تهران، ملک: ۵۹۵، نسخ، محمد بن محمد نصیر هزارجریبی، قرن ۱۳ ق، رسالۀ هفتم مجموعه [فهرست ملک: ۱۰۱/۵].
۴/۱۰۰۹۳. خوانسار، فاضل خوانساری: ۲۳۱، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ دوم مجموعه، «۳۱ ر ۳۱ پ» ۱ برگ [فهرست کتابخانۀ فاضل خوانساری:
۱۸۹/۱].
۵/۱۰۰۹۴. تهران، مجلس شورای اسلامی: مجموعۀ طباطبایی ۵۸۸، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ پنجم مجموعه، ۱۴۰ برگ [فهرست مجلس: ۲۸۸/۲۲].
۶/۱۰۰۹۵. تهران، ملک: ۶۳۳، شکسته نستعلیق، میرزا بابا سواد کوهی، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ پانزدهم مجموعه [فهرست ملک: ۱۲۱/۵].
۱ شرح حدیث عمران صابی
از: اسماعیل حسینی مدرس خاتون آبادی
رجوع کنید به: التحفة الرضویة.
۱۷۶۸. شرح حدیث عمران صابی
(عربی)
از: محمد بن محمد باقر حسینی مختاری اصفهانی، بهاء الدین (قرن ۱۲ ق)
عمران صابی یکی از دانشمندانی بود که در جلسۀ مناظرۀ امام رضا علیه السلام با علمای نصاری و یهود در نزد مأمون شرکت داشت و از آن حضرت سؤال کرد:
«... فقال عمران الصابی: أخبرنی عن الکائن الاول و عما خلق، قال علیه السلام: سألت فافهم، أما الواحد فلم یزل واحداً کائناً لا شیء معه بلا حدود و لا أعراض و لا یزال کذلک، ثم خلق خلقاً مبتدعاً مختلفاً بأعراض و حدود مختلفة لا فی شیء أقامه و لا فی شیء حده و لا علی شیء حذاه و لا مثله له فجعل من بعد ذلک الخلق صفوة و غیر صفوة و اختلافاً و ائتلافاً و ألواناً و ذوقاً و طعماً لا لحاجة کانت منه إلی ذلک و لا لفضل منزلة لم یبلغها إلا به، و لا رأی لنفسه فیما خلق زیادة و لا نقصاناً، تعقل هذا یا عمران. قال: نعم و اللّٰه یا سیدی. قال علیه السلام: و اعلم یا عمران أنه لو کان خلق ما