ترجمۀ إکمال الدین و إتمام النعمة
ج ۳، ص ۴۰–۴۱، ش ۹۰۳
فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۳، ص ۴۰–۴۱، ش ۹۰۳
۹۰۳. ترجمۀ إکمال الدین و إتمام النعمة
(فارسی)
از: احمد بن محمد حسینی اردکانی یزدی (زنده در ۱۲۳۸ ق)
ترجمه‌ای است از کتاب إکمال الدین شیخ صدوق. این ترجمه به درخواست
محمد ولی میرزا حکمران یزد صورت گرفته و در عصر جمعه ۲۰ صفر ۱۲۳۷ ق در همان شهر پایان یافته است.
آغاز: اللهم عرفنی نفسک فإنک إن لم تعرفنی... بعد چنین گوید محتاج برحمت غنی... که در این اوان سعادت قران.
نسخه‌ها:
۱/۵۶۹۳. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۷۸۲۳، ج ۱ (از اول تا باب ۳۱ در ذکر نوادر، نستعلیق، به خط مؤلف، ۱۲۳۷ ق، ۲۷۶ برگ [فهرست مجلس: ۳۰۴/۲۶].
۲/۵۶۹۴. تهران، مجلس سنا: ۵۲۱، نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۴ ق، ۲۱۲ برگ [فهرست مجلس سنا: ۳۲۱/۱].