ترجمۀ نهج البلاغة
ج ۳، ص ۱۶۶–۱۶۸، ش ۱۰۶۹
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۳، ص ۱۶۶–۱۶۸، ش ۱۰۶۹
۱۰۶۹. ترجمۀ نهج البلاغة
(فارسی)
از: مؤلف ناشناخته
ترجمههایی از نهج البلاغة که مترجم آنها شناخته نشده است.
نسخهها:
۱/۶۴۴۱. یزد، وزیری: ۱۲۰، از اول افتادگی دارد، نسخ، حمزه بن پیر هلال بن کجهش بن هلال حسینی، ۸۸۲ ق، ۳۰۸ برگ [فهرست کتابخانۀ وزیری: ۱۵۲/۱].
۲/۶۴۴۲. تهران، مؤسسۀ لغتنامۀ دهخدا: ۳۲، نسخ کهن معرب، بدون نام کاتب، سده ۸ و ۹ ق، ترجمۀ برخی عبارتها به فارسی [نشریۀ نسخههای خطی: ۵۹/۳].
۳/۶۴۴۳. مشهد، آستان قدس رضوی: ۸۰۵۸، نسخ مشکّل خوب و ترجمه نستعلیق خوب، کاتب متن محمد حسین بن محیی، کاتب ترجمه یاری کاتب، ۹۶۰ ق، ۴۰۳ برگ [فهرست آستان قدس: ۵۹۷/۱۴].
۴/۶۴۴۴. تهران، ملی تهران: ۱۱۱ /ف، افتادگی دارد، نسخ، هدایت اللّٰه بن ابوالحسن شیرازی، ۱۰۶۵ ق، پایان ترجمه در سال ۹۴۷ ق، ۳۷۸ برگ [فهرست ملی تهران:
۱۰۷/۱].
۵/۶۴۴۵. قم، مرعشی: ۷۹۳، باب سوم در کلمات قصار، آغاز: باب المختار من حکم أمیر المؤمنین علی بن أبیطالب علیه السلام، نسخ، بدون نام کاتب، ۳ شوال ۱۰۸۲ ق، فارسی، ۱۱۸ برگ [فهرست مرعشی: ۳۹۹/۲].
۶/۶۴۴۶. قم، گلپایگانی: ۱۱۰۷/۷/۷، خطب، از آخر افتادگی دارد، آغاز: بسمله أما بعد حمد اللّٰه الذیجعل الحمد ثمناً لنعمائه بنام خدای بزرگ بخشایش بسیار آمرزش پس از ستایش خدا آن خدایی که گردانید ستایش را بها برای نعمتهای خود، متن ثلث معرب جلی و ترجمه نستعلیق شنگرف، بهرام، قرن ۱۱ ق، در حاشیه تصحیح و نسخه بدلها آورده شده است، ۱۵۶ برگ، ۱۳ سطر، ۲۳ * ۳۳ [فهرست گلپایگانی،
رایانهای؛ فهرست گلپایگانی، جدید].
۷/۶۴۴۷. قم، طبسی حائری: ۶۱، از اول و آخر افتادگی دارد، آغاز: باش ای انسان چه چیز دلیر ساخت تو را بر گناه تو و چه چیز غره ساخت تو را با پروردگار تو کارهایی که موجب هلاک نفس توست مرغوب و مأنوس طبیعت تو شد...؛ آغاز وصیت امام علی به امام حسن علیهما السلام: اصل: و من وصیته علیه السلام للحسن ابنه علیه السلام کتبها إلیه بحاضرین عند انصرافه من صفین... أما بعد فإن فی ما تبینت...؛ ترجمه: این وصیتی است که به جانب پسر خود (امام حسن علیه السلام در موضع حاضرین در رقم آورده بودند بعد از آنکه از صفین مراجعت فرمودند و آنچه در این نامه مذکور میشود... اما بعد بدان که بدرستی ایام حیات دنیوی من به آخر رسید. آغاز باب حکم: اصل: باب المختار من حکم امیرالمؤمنین علیه السلام...؛ ترجمه: این بابی است از کلمات حکمت آمیز که با بیان خوش بیان، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۱ ق، تصحیح در حاشیه، ۱۸۵ برگ، ۱۹ سطر، ۱۳/۵ * ۲۲ [فهرست کتابخانۀ طبسی].
۸/۶۴۴۸. دامغان، مدرسۀ فتحعلی بیگ (صادقیه): ۴۳، از اول و آخر افتادگی دارد، آغاز: بر او باد و عاقت عن إتمام بقیة الکتاب و بازداشته بود مرا از تمام گردانیدن تتمه آن کتاب، انجام: آمیخت بر ما حدابیر السنین شتران لاغر قحط سال و لگدکوب شدیم بزیر دست و پای، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۱ ق، تصحیح شده، چند برگ آخر به خط دیگری است، ۱۵۷ برگ، ۲۱ سطر، ۲۸ * ۱۸/۵ [فهرست مدرسۀ فتحعلی بیگ].
۹/۶۴۴۹. تهران، دانشکدۀ الهیات: ۷۴۴، فقط خطبه کتاب است، آغاز: بسمله أما بعد حمد اللّٰه الذیجعل الحمد... حمد ثناییست با زبان، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۲ ق، رسالۀ دوم مجموعه، «۴۴ پ - ۵۱ پ» ۸ برگ [فهرست الهیات تهران:
۲۷۸/۱].
۱۰/۶۴۵۰. هندوستان *، پتنه، خدابخش: ۳۸۷۴، سید میر سید علی و احمد حسن، ۱۲۳۷ ق، فارسی، سابقه: محقق طباطبایی: میکروفیلم ۲۰۱ [یادنامۀ محقق طباطبایی: ۱۵۳۶/۳].
۱۱/۶۴۵۱. مشهد، آستان قدس رضوی: ۵۶۸۱، ترجمۀ ۶ نامه و ۲ خطبه و برخی کلمات قصار از ناسخ التواریخ، آغاز: حدیث کردهاند که بعد از قتل محمد بن ابیبکر در
مصر، شکسته نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۶۱ برگ [فهرست آستان قدس: ۵۰/۵].
۱۲/۶۴۵۲. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۲۰۱۹، آغاز: أما بعد حمد اللّٰه الذی جعل الحمد ثناء - اما بعد از ستایش پروردگاری، نسخ معرب، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ترجمه به خط شکسته، «۴۹۵ صفحه» ۲۴۸ برگ [فهرست مجلس:
۱۷/۶].
۱ ترجمۀ نهج البلاغة
(فارسی)
از: عزالدین بن جعفر بن شمسالدین آملی (قرن ۱۰ ق)
رجوع کنید به: شرح نهج البلاغه.