۱- تحفة الوشائح فى بدائع السنائح؛ علامه میرزا عمادالدین (-۱۱)
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۱۱/۱
آغاز: و ارکان الاسلام او جزت لتذكر عقول اهل الیقین (دیباچه)؛
انجام: يترقرق الایمان فی الایمان. تمت تحفة الاصول من علم الکلام فی اصول الدین و ارکان الاسلام بتوفيق الله، الملک العلام، فی سنة ۱۰۹۱.
خط: نسخ درشت، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ نسخه آغاز ندارد و میان دیباچه و خود رساله و نیز میان بحث نبوت و معاد افتادگی دارد؛ محشی با نشان «منه»؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج مشکی، ۴گ (۱ر-۴ر)، ۱۵ سطر (۵/۵×۱۰)، اندازه: ۸/۵×۱۵سم [ف: ۳-۵۶۱]
● التحفة الوردیة / نحو، شعر / عربی
at-tuḥfat-ul wardīya
ابن وردی، عمر بن مظفر، ۶۹۱-۷۴۹ قمری
ebn-e vardī, ‘omar ebn-e mozaffar (1293-1349)
منظومهای است در یکصد و پنجاه بیت مشتمل بر قواعد نحو به روشی بسیار مختصر و از برای مبتدئین.
چاپ: برسلاو، ۴۴ص، ۱۸۹۱م.
[دنا ۱۰۱۲/۲]
شرح و حواشی:
۱- الهدیة الغریبیة لطالبی حقایق الوردیة؛ برسوی، خواجه احمد (-۱۱)
۲- الهدیة الغریبیة لطالبی حقائق التحفة الوردیه؛ قدسی، احمد بن مفرج (-۱۱)
۳- شرح التحفة الوردیة؛ نماوی، حسین بن محمد (-۱۰۶۰)
۴- التحفة الندیة فی شرح اللامیة الوردیة؛ غزی عامری، محمد بن محمد (۹۷۷-۱۰۶۱)
۵- تحفه علویه؛ فیاضی، محمد تقی
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۱۱۹/۳
آغاز: کلامنا قول مفید فاستمع ×× کجاء زید و اخاه یتبع / و الکلم الذی علیه المبنی ×× اسم و فعل ثم حرف معنی؛ انجام: حامداً لله مصلیاً علی ×× محمد و الال و الصحب و لا
خط: نسخ، بیکا، تا: ۸ ربیع الاول ۸۹۴ق؛ پشت برگ آخر اجازهای است که عماد الدین به جهت نورالدین أبوالحسن على بن محمد بن احمد مشهور به ابن شمس العزى الحنفی به تاریخ ۸۹۵ نوشته، و همچنین اجازهای است که ابراهيم بن أبي شريف شافعی به جهت همان نورالدین به تاریخ ۱۵ ذیقعده ۸۹۵ نوشته؛ جلد: مقوایی عطف تیماج قهوهای، ۱۳گ (۷۷پ-۸۹ر)، اندازه: ۱۳×۱۷/۵سم [ف: ۱۱-۱۳۵]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۲۷۵۴/۴
آغاز: الكلمات ليس فيها خلف ×× الاسم ثم الفعل ثم الحرف / فالاسم بالتنوين و الاخبار ×× عنه و ال و الجر و الاضمار؛ انجام: و وزن فاعل و فعال فعل ×× يغنى عن الباتم نظمی و كمل
خط: نستعلیق، کا: محمد بن زين العابدین موسوی، تا: ۱۸ صفر ۱۲۸۳ق؛ جلد: مقوایی عطف تیماج قهوهای، ۶گ (۸۸پ-۹۳ر)، اندازه: ۱۱×۱۵/۵سم [ف: ۷-۳۰۹]
● تحفة الورى / شعر / فارسی
tohfat-ol varā
عینی، نعمت الله، ق ۱۱ قمری
‘aynī, ne‘mat-ol-lāh (-17c)
تاریخ تألیف: ۱۰۳۲ق
منظومهای است در سیصد بیت دارای بیست باب در پند و اندرز.
[دنا ۱۰۱۲/۲؛ فهرستواره ۵۸۷/۱۰]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۶۵۳/۲
آغاز: ابتدا میکنم بنام خدا ×× که نموده بما طریق هدی / دائم و قائم و فرد و احد ×× صمد و لم يلد و لم يولد؛ انجام: عیب پوشند و در دعا کوشند ×× همچو مردان دین که با هوشمند / شد بتوفیق کردگار تمام ×× نسخه ام و السلام و الاکرام
خط: نستعلیق، بیکا، تا: شنبه ۱۸ ذیحجه ۱۲۵۵ق؛ مهر: «سلطان محمود» (مربع)؛ جلد: تیماج قهوهای، ۲۳گ (۱۷پ-۳۹پ)، ۱۳ سطر، اندازه: ۱۰×۱۶سم [ف: ۲-۲۵۰]
● تحفة الورى = شفاء المرضى / طب، شعر
tuḥfat-ul warā = šifā’-ul marḍā
علوی فاطمی حسینی، کاظم بن میر ابوالفضل
‘alavī fātemī hoseynī, kāzem ebn-e mīr ab-ol-fazl
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۷۸۰
جلد دوم شفاء المرضی؛ کاتب = مؤلف، بیتا [د.ث. مجلس]
تحفة الوزراء ← تحفة الملوک
● تحفة الوزراء / اخلاق / عربی
tuḥfat-ul wuzarā’
ثعالبی، عبدالملک بن محمد، ۳۵۰-۴۲۹ قمری
sa‘ālebī, ‘abd-ol-malek ebn-e mohammad (962-1038)
چاپ: بغداد، وزارة الاوقاف، محقق: حبیب علی الراوی و ابتسام مرهون الصفار، چاپ اول، ۲۱۱ص، ۱۳۹۶ق.
[دنا ۱۰۱۱/۲]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۸۰/۴ف
نسخه اصل: ملت فیض الله ش ۲۱۳۳؛ خط: نسخ، بیکا، تا: پایان