فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۶۵۳

۶۵۳ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
ebn-e qānem, ‘abd-ol-latīf ebn-e ‘abd-or-rahmān (1385-1453) این کتاب در کشف الظنون از شیخ ابی الحسن محمد بن عبدالرحمن بکری دانسته شده و تاریخ فراغت ذی الحجه ۹۲۲ ذکر شده است. دانش پژوه در فیلم دانشگاه تهران و ملک از زین الدین عبداللطیف بن عبدالرحمن بن غانم مقدسی صوفی (۸۵۶-۷۸۶) دانسته است. معجم المؤلفین از عبداللطیف بن غانم دانسته و نشانی کشف الظنون را نیز آورده، ایضاح المکنون و هدیة العارفین هم کتاب را از تألیفات ابن غانم دانسته‌اند، لذا به نظر می‌رسد آنچه از نام و تاریخ تألیف در کشف الظنون است، اشتباه باشد و مؤلف همان ابن غانم متوفی ۸۵۶ است. رساله‌ای عرفانی در یک «مقدمه» و چهار «مقام» و شش «رتبه»: المقدمة: فی بیان طریق اهل الله و کیفیة السلوک فیه؛ مقام ۱. مقام النفس و هو اول توحید الأفعال؛ مقام ۲. مقام القلب و هو آخر توحید الأفعال؛ مقام ۳. مقام الروح و هو توحید الصفات؛ مقام ۴. مقام السر و هو توحید الذات؛ رتبه ۱. عتق الروح من رق القلب؛ رتبه ۲. السیر الدائم الی جناب الرب؛ رتبه ۳. ظهور الاضداد فی الوجود؛ رتبه ۴. الا ستغراق فی بحر الشهود؛ رتبه ۵. التحقیق بحقائق الکمال؛ رتبه ۶. التحقیق بالنصوص فی کمال الوصال. آغاز: بسمله. الحمدلله الذی سلک باولیائه سبیل الرشاد. [دنا ۱۰۱۱/۲ (۴ نسخه)؛ کشف الظنون ۳۷۶؛ ایضاح المکنون ۲۶۰/۱؛ هدیة العارفین ۶۱۶/۱] ۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۱۲/۲۴ف نسخه اصل: سلیمانیه ش ۱۲۰۸؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۸۳۹ق؛ ۱۸گ (۲۸۱پ-۲۹۸پ)، ۱۹ سطر [فیلمها ف: ۱-۵۱۱] ۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۸۷۲/۵ در فهرست از ابی الحسن محمد بن عبدالرحمن بکری دانسته شده؛ خط: نسخ، کا: محمد قزقز عجلونی، تا: جمعه ۲۵ شعبان ۱۲۷۴ق؛ جلد: مقوایی عطف تیماج قرمز، ۲۳گ (۵۲ر-۷۴پ)، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۲۷-۲۹۵] ۳. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۱۲۰۹/۲ آغاز: برابر؛ انجام: هو المتفضل بالکرم و الجود و الاحسان در یک مقدمه و چهار مقام و شش مرتبه؛ خط: نسخ، کا: عبدالقادر بن احمد بن علی بن میمی (؟)، بی‌تا، ۵ محرم ۱۰۶۵؛ مقابله شده؛ کاغذ: پسته‌ای، جلد: میشن قهوه‌ای، ۲۵ سطر [ف: ۵-۲۴۶] ۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۵۰۸/۳ آغاز: برابر انجام: ثم یکشف له عن حقائق ما قسم من علم الأسماء و الصفات کما علم من الأسماء الفعلية كشفاً صحيحاً. در فهرست از ابی الحسن محمد بن عبدالرحمن بکری دانسته شده؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج، ۳۸گ (۲۰ر-۵۷پ)، اندازه: ۱۲/۵×۱۷سم [ف: ۲۴-۲۶۱] ● تحفة الوجود / عرفان و تصوف / فارسی tohfat-ol vojūd مجدالاشراف، محمد بن ابوالقاسم، ۱۲۴۶؟-۱۳۳۱؟ قمری majd-ol-ašrāf, mohammad ebn-e ab-ol-qāsem (1831-1913) تاریخ تألیف: ۱۳۰۴ق چند سؤال عرفانی است از محمد سلماسی پسر اسدالله خان که در ۱۳۰۳ در پنجاه سالگی از «پیر عشق روحی» کرده و پاسخ‌های او است. آغاز: بسمله. چون از فضل کامله و عنایت تامه حضرات ختمیون ... این عبد ... محمد.. سلماسی ... سعادت یار. چاپ: همراه قنوتیه او به سال ۱۳۰۴ چاپ شده است؛ ایران، سنگی، بی ناشر، ۱۳۲۲، وزیری کوچک، ۸۴ص [نسخه‌های منزوی ۱۰۷۶/۲؛ الذريعة ۴۸۰/۳؛ دنا ۱۰۱۱/۲؛ فهرستواره منزوی ۱۸۹/۷] ۱. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۱۰۰/۱-۱/۱۰۰ آغاز: این نامه که تحفة الوجودش نام است ×× یک رشحه از قلزم جود عام است / نهری بکشا بکشت جان از این بحر ×× روئیدن دانه دلت گر کام است. بسمله در چند بیتیست از بحر ولایت؛ انجام: و هرکس باین مقام از اهل سلاسل فقر و ولایت فایض کردید بی اختیار از قلبش طلوع می کند ... الى مقعد صدق عند ملیک مقتدر ... فحمداً له ثم حمداً ... تمت الخير والعافيت. خط: نسخ، کا: ابوالفتح از روی نسخه اصل خطّ جلال الدین محمد مجد الاشراف، تا: جمعه ۱۴ محرم ۱۳۱۹ق؛ جلد: مقوا سرخ عطف پارچه آبی، ۳۱گ، ۱۴-۱۵ سطر [ف: ۲-۷۹۰] ۲. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۴۲۷/۲ بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ مقوایی، ۱۵ سطر (۸/۵×۱۳)، اندازه: ۱۳×۲۱سم [ف: ۲۹۷] ۳. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۵۷۶/۵ آغاز: برابر؛ انجام: من البداية الى النهاية. خط: نستعلیق، کا: حاج سید محسن موسوی سپاهانی، بی‌تا، جا: تبریز؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، ۲۵گ (۷۴پ-۹۸پ)، ۱۴ سطر (۸×۱۳)، اندازه: ۱۳×۲۱سم [ف: ۱۲-۲۵۹۳] ● التحفة الوجيزة = تحفة الاصول / کلام و اعتقادات / عربی at-tuḥfat-ul wajīza = tuḥfat-ul usūl علامه میرزا عمادالدین، ق ۱۱ قمری ‘allāme mīrzā ‘emād-od-dīn (-17c) رساله کوتاهی است در اصول دین تا بتوان به آسانی به یاد سپرد. [دنا ۱۰۱۲/۲] شرح و حواشی:
۶۵۳

گزارش اشکال یا پیشنهاد