الرضا)؛ دنا ۹۴۲/۲ (دومین نسخه معرفی شده آن جا اشتباه است)؛ فهرستگان حدیث ۸۸/۳-۸۹]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۸۷۱/۱۲
آغاز و انجام: برابر
کامل؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بیتا؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: گالینگور سبز، عطف میشن قهوهای، ۸ص (۲۴۰-۲۴۷)، اندازه: ۱۹/۳×۲۲/۸سم [ف: ۲۹/۱-۱۹۵]
۲. گلپایگان؛ کتابخانه حجة الاسلام گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۴۱/۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: محمد صادق بن ابی القاسم شهمیرزادی، تا: ۱۱۰۸ق (پایان دوم)؛ جلد: تیماج مشکی، ۱۳گ (۸۷پ-۹۹ر)، ۱۵ سطر، اندازه: ۹/۵×۱۶سم [کتابخانههای گلپایگان: ف: ۳۶]
۳. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۷۰۹
آغاز: برابر؛ انجام: و امالی صدوق در پنجم ماه جمادی الاخر ۱۱۲۶
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۱۲۶ق، کاغذ: فستقی، جلد: میشن قهوهای ضربی، ۴۲گ، اندازه: ۱۶/۳×۲۶/۶سم [ف: ۲-۱۳۶]
۴. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۳۱۰/۲
آغاز: بسمله و به ثقتی اما بعد چون ابدان بنی نوع انسان و بقای آن؛ انجام: اسقبل پیاز عنصل حب البان پسته است
سرآغاز این نسخه با دیگر نسخهها ناهماهنگ است؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: محتملاً محمد بن کربلائی نقی سبزواری، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: فرنگی آبی، جلد: تیماج مشکی، ۲۴ص، ۱۹ سطر (۱۰×۱۵)، اندازه: ۱۶×۲۰/۵سم [ف: ۵-۴۳۲]
۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۷۸۸۵ ض
بیکا، بیتا [د.ث. مجلس]
۶. چالوس؛ امام صادق؛ شماره نسخه: ۴۲۸/۱
آغاز: برابر
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج قهوهای [ف: ۲۴۲]
● تحفة الرضا = ترجمه طب الرضا = ترجمه رساله ذهبیه / طب، حدیث / فارسی / عربی
tohfat-or rezā = t.-ye tebb-or rezā = t.-ye r.-ye zahabīye
عصاره شوشتری، فیض الله، ق ۱۱ قمری
‘osāre šoštarī, feyz-ol-lāh (-17c)
وابسته به: الرسالة الذهبية = طب الرضا = الذهبية الطبية = الرسالة المذهبة؛ علی بن موسی (ع)، امام هشتم (۱۵۳-۲۰۳)
به دستور: فرمانروای شوشتر فتحعلیخان پسر واشتوخان
تاریخ تألیف: ۱۰۸۸ق
این رساله ترجمه طب الرضای امام علی بن موسی الرضا (ع) است. مترجم رساله را در دو «فصل» ترتیب داده در فصل اول عین متن شریف را ذکر کرده و در فصل دوم با قلمی شیوا به ترجمه و توضیح و شرح آن پرداخته است. وی در مقدمه این رساله می گوید: «چون به بیان توفیقات سبحانی ... ترجمه طب الائمه حلیه اتمام ... پذیرفت ثانیاً امر والا ... زینت صدور ... یافت که این حقیر ... رساله مذهبه که امام به حق ... به جهت مامون حسب الالتماس او به سبیل وصیت نوشته ترجمه نماید ...».
آغاز: بسمله. حمد بی قیاس و سپاس ستوده اساس حضرت مقدس حکیمی را ... اما بعد، چون بمیامن توفیقات سبحانی و تأییدات آسمانی
انجام: راوی گفته چون این رساله از حضرت ... به مامون رسید ... او را غایت فرح و سرور روی داد و فرمود آن را به آب طلا بنویسند و به رساله مذهب موسوم سازند. تمت.
[الذریعه ۱۰۳/۴ شماره ۴۷۸؛ نسخههای منزوی ۴۹۹/۱؛ فهرستواره منزوی ۳۴۷۳/۵]
۱. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۴۴۴/۵
آغاز و انجام: برابر
بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن قهوهای، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۳/۴×۲۲/۵سم [ف: ۷-۴۰۲]
۲. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۳۶۵۴/۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ مصحح؛ ۲۷گ (۱۵۱پ-۱۷۷ر)، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۲/۵×۲۳/۵سم [ محدث ارموی مخ: ۱-۳۶۸]
۳. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۳۷۷۲/۱۶
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد تقی بن حیدر شوشتری، تا: ۱۰۸۸ق؛ جلد: مقوا، عطف تیماج قهوهای، ۱۰گ، ۲۲ سطر، اندازه: ۲۲×۲۶سم [ف مخ: ۱-۴۱۶]
۴. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۳۵۶۷/۲
آغاز: برابر؛ انجام: که قطعاً میان سود و زیان کار فرق نکند و اگر درد را در اول وهله آغاز
خط: نستعلیق خوش، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: حنایی، جلد: میشن قهوهای، ۲۱۶گ، اندازه: ۱۰/۵×۱۸/۸سم [ف: ۱۴-۵۲۵]
۵. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: بدون شماره/۲
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: انجام؛ این نسخه از جمله کتب کتابخانه خاندان موسوی زنجانی بوده است [ میراث شهاب: س۶ش۴-۱۹]
۶. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۹۵۲/۲
آغاز: برابر؛ انجام: و نیست حولی از معاصی و قوتی به طاعات مکر به او که به صفت علو و سمت عظمت موصوف و موسوم است ...
نام مؤلف در فهرست نیامده است و باتوجه به آغاز آن تعیین شد؛