فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۳۴۹

۳۴۹ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
را به کاتب داده بود تا در حل مشکلات مسائل خلاصة الحساب او را یاری دهد وقتی که کاتب خلاصة الحساب را در نزد مؤلف مقالید الحساب می‌آموخت؛ جلد: تیماج سرخ با ترنج، عطف تیماج زرد، ۴۴گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۵×۲۲سم [ف مخ: ۲-۵۲۱] ۵- تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۳۱۶/۳ آغاز: برابر؛ انجام: لمعرفه الاجناس الحاصله و الخارجه و هذا صورته (و زیر آن صورت به صورت جدولی آمده است) بی‌کا، بی‌تا؛ جا: طهران؛ کاغذ: فرنگی، جلد: ابره کاغذی نخودی سجاف تیماج قرمز، ۵۹ص (۱۵۴-۲۱۲)، ۲۳ سطر (۷×۱۵)، اندازه: ۱۵×۲۱/۵سم [ف: ۷-۲۸۷] ● التحفة البهية فی اثبات الوصية = البهجة المرضية / حدیث / عربی at-tuḥfat-il bahīyya fī iṯbāt-il waṣīyya = al-bahjat-il marḍīyya بحرانی، هاشم بن سلیمان، -۱۱۰۷؟ قمری bahrānī, hāšem ebn-e soleymān (-1696) تاریخ تألیف: سلخ شعبان ۱۰۹۳ق کتاب، شامل احادیث و نصوص وارده در باب خلافت و وصایت حضرت امیرالمؤمنین و یازده فرزندش (ع) است. احادیث منقوله تا آخر باب پنجم اغلب به طرق امامیه است و ابواب دیگر به طرق اهل سنت است. نام کتب و مدارکی که احادیث این کتاب از آن نقل شده در مقدمه آورده است. در کتب تراجم موجوده کتابی بدین نام برای مؤلف دیده نشد. کتاب، مرتب است بر یک «مقدمه» و شش «باب» و «خاتمه»: المقدمه، دارای چهار «فایده»؛ باب ۱. دارای صد حدیث: الحدیث الاول محمد ابن بابویه فی العلل؛ باب ۲. دارای صد حدیث: الاول کافی محمد بن یعقوب ایضا باسناده عن برید بن معویه؛ باب ۳. دارای صد حدیث: الاول مجالس الشیخ الطوسی باسناده عن محمد بن عمار؛ باب ۴. دارای صد حدیث: الاول کتاب معراج ابن بابویه؛ فصل ۵. (کذا) دارای صد حدیث: الاول سعد بن عبدالله باسناده عن سلمان الفارسی؛ باب ۶. من طریق المخالفین: الاول ما رواه ابن ابی الحدید؛ الخاتمه تشتمل علی بعض الاشعار المتضمنه ان امیرالمؤمنین علیه السلم وصی رسول الله صلی الله علیه و آله من بعض شعراء القدماء. مؤلف در دیباچه بر محمد مؤمن بن مقدس نامی (که ظاهراً یکی از امراء بوده) ثناء گفته است. ۱- مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۹۳۶ آغاز: الحمدلله رب العالمین الذی خص محمدا صلی الله علیه و آله؛ انجام: علی مهاجرها افضل الصلوة و السلام خط: نسخ، کا: محمد بن یوسف بن احمد بن صالح نجيل جمری اوالی، تا: ۲۴ رمضان ۱۱۰۱ق؛ مجدول، نسخه در عصر مؤلف نوشته شده و آن را شیخ علی بن سلیمان بحرینی با نسخه اصل مقابله و تصحیح نموده و غالباً این کار در حضور مؤلف انجام می‌شده، تاریخ ختم مقابله: آخر روز پنجم جمادی الثانی ۱۱۰۲؛ کاغذ: آهارمهره فرنگی نخودی، ۱۸۶گ، ۲۳ سطر، اندازه: ۱۶×۲۲سم [ف: ۵-۶۶] ۲- مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۸۶۲۸ آغاز: بسمله. الحمدالله العلى العظيم اولى الكريم الرؤوف الرحيم ... اما بعد فيقول الفقير الى الله الغنى عبده هاشم بن سلیمان؛ انجام: و تواصوا بالحق يعنى الامانة و تواصوا بالصبر یعنی العترة تم خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۱۰۲ق، مصحح؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج، ۳۵ سطر، اندازه: ۲۱×۳۲سم [رایانه] ● تحفه بهیج رصینی = ترجمه زیج قسینی / هیئت/ ترکی tohfe-ye bahīj-e rasīnī = t.-ye zīj-e qasīnī خلیفه زاهد اسماعیل افندی، ق۱۳ قمری xalīfe zāhed esmāʻīl afandī (-19c) اهدا به: سلطان مصطفی خان سوم پادشاه عثمانی ترجمه ترکی است از زیج قسینی که برای سلطان احمد خان ثالث عثمانی صورت گرفته است. این زیج شامل یک «نبذه» و یک «مقدمه» و ۱۴ «مطلب» و ۲ «نکره» و یک «خاتمه» است. یک سوم اول کتاب نثر است و باقی را جدول‌ها گرفته است. اعداد جداول زیج به حروف ابجدی و در اندک موارد به ارقام هندسی نوشته شده است. مریک می‌نویسد که «این کتاب علم نجوم در دارالسلطنه تبریز ترجمه شده و در دار النشاط ارومیه به اتمام رسیده که کمترین بندگان خدا مریک صاحب از اهل ینگی دنیا در ۱۲۵۸ ترجمه نمودم» آغاز: بسمله؛ اجناس حمد سپاس، توهم تناهیدن معرا، و انواع شکر بی قیاس، تخیل تباهیدن مبرا علیم علام بی گمان خلاق جهان کن فكان ... [ذیل کشف الظنون ۶۲۱/۱ و در آن نام رساله «تحفه بهیجی رصینی فی ترجمة زیج قصینی» ذکر شده است] ۸- تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۶۸۳ آغاز: برابر خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ با سرلوح؛ کاغذ: فرنگی سفید، جلد: ساغری مشکی، ۲۴۳گ، ۲۳ سطر، اندازه: ۱۴×۲۲سم [ف: ۳-۳۵۶] ۹- تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۸۷۹ آغاز: برابر؛ انجام: انجام بخش منثور: ایضاح مثال ایجون مثال مذکور بصورته كتب و تحریر اولندی تمت شرح مرغوب ۲۱ من ح سنه ۱۲۰۵. انجام: کتاب بقیه جدول بعد عطارد از آفتاب موافق زیج فرنگی است. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ یادداشت جواد جهانبخش نهاوندی
۳۴۹

گزارش اشکال یا پیشنهاد