فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۳۴۷

۳۴۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
داعی اگرچه بی نورست ×× زعکس رای تو بادا همیشه پاینده. مأمول از مکارم صاحب مروتی که به مطالعه او رسد آن که به حکم کرم ترتیب و تذهیب آن فرماید بالخير و السعاد و الحسنى. خط: نسخ تعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۸؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، محشی، بنا بر خاتمه‌ای که در پایان نسخه ما آمده و در آن نسخه بیانی به دقت توصیف شده، نسخه او به خط ابوالفتح مسعود بن حجاج بن ابی بکر در ۷ شعبان ۷۶۳ق کتابت شده، در آن نسخه پس از پایان کتاب ۱۰ رباعی به خط تعلیق فرحشاه بن احمد حسینی در اواسط شهر الله الحرام شعبان ۷۶۳ق نوشته شده بود که کاتب همه را در نسخه ما رونویس کرده است. پس از انجام نسخه کتاب خاتمه ای در ۴ صفحه از جعفر سلطان القرایی مالک پیشین نسخه شامل توصیف کتاب و شرحی در باب نسخه دکتر مهدی بیانی و تکمیل این نسخه یادداشت او امضا ندارد). او نوشته که این نسخه در بهمن ۱۳۲۹ش در تهران به او هدیه شده بود و وی نواقص کتاب را با خط شکسته که از انواع خطوط تعلیق نزدیکتر است شبیه نسخه تحریر کرده چند سطر از آغاز نسخه بیانی ناقص بوده و بدین جهت آغاز کتاب هم در نسخه ما کامل نیست رکابه‌دار؛ مهر کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ خریداری از جعفر سلطان القرایی در آذر ۱۳۴۸ش؛ کاغذ نخودی نازک آهار مهره جلد تیماج قهوه ای با ترنج و سرترنج ۲۷۳گ، ۱۷ سطر (۶×۱۱)، اندازه: ۱۰×۱۶/۴سم [ف: ۲/۲۹-۶۸۲] ۳- قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۲۰۰۲/۱ از باب پنجم تا میانه باب بیستم؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۸ و ۹؛ ۹۰گ (۱-۹۰)، ۱۵ سطر، اندازه: ۷×۱۱سم [ف: ۳-۱۶۴] ۴- مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۴۹۹۶ آغاز بسمله، افضل جزائل نعما واجزل فواضل آلاکه از حضرت جلت.؛ انجام که دو توام حجره موافقت اند جز تسلیم چاره یی متصور نیست آخر الامر بندگان. در فهرست به نام منشآت است نسخه ما ناقص الاخرست و تا فصل نهم از باب یازدهم بیشتر ندارد؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۹؛ افتادگی انجام؛ واقف ،نایینی؛ کاغذ شکری ضخیم، جلد پارچه ای عطف چرمی، ۱۳۴گ، ۱۷ سطر (۱۰/۵×۱۶/۵)، اندازه: ۱۶×۲۴/۵سم [ف: ۷-۸۵۱] تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۴۷۳-ف نسخه اصل همان نسخه بالا [فیلمها ف: ۲-۱۴۹] ۵- تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۲۳۸ حکمت تذکر در فهرست با عنوان «ترسل» و بدون نام مؤلف است. نسخه تا فصل یکم باب نهم در عذر خواهی را دارد و نخستین باب آن در مطلع مکتوبات است؛ خط: نسخ بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ جلد تیماج سرخ قطع ربعی [ف: ۲-۸] ● تحفه بهائی (منتخب) / اسطرلاب / فارسی tohfe-ye bahā'ī (mn.) وابسته به: تحفه حاتمیه = تحفه حاتمی = هفتاد باب در اسطرلاب؛ شیخ بهائی، محمد بن حسین (۹۵۳-۱۰۳۰) در بیست «باب» که برخی از بندهای منظوم و منشور را ندارد و در عنوان‌های آخری هم با آن جدایی دارد. چنین است فهرست باب‌های آن در نسخه: باب ۳. الفراق و الاشتیاق؛ ۴. وفا و ثبات و فصلی در معنی اعراض؛ ۵. در آنکه بی وداع مفارقت افتد و مفصلی در آنکه وداع چیست؛ ۶. در مکتوبات که پیش از ملاقات نویسند؛ ۷. شکر حق و در آن دو فصل است؛ ۸. اقسام شکایت در چند فصل: فصل اول در شکایت روزگار، فصل در شکایت از ملال اختلال، فصل در شکایت از ابنای دهر، از طالع، از ظلم و خرابی؛ ۹. عذرخواهی در ده فصل: عذر گناه بزرگ، تبرک اندک، ایجاز و ترک شوق، ترک القاب، ترک مکتوب نوشتن، ترک مکتوب در عنوان، آنکه به ظهر نوشته، آنکه مکتوب به حد ابرام رسیده، آنکه سلام در آخر نویسند، آنکه مکتوب مفرد ننوشت؛ ۱۰. شفاعت و سفارش؛ ۱۱. تهانی در یازده فصل: در تهنیت، تهنیت نوروز، صوم برات، صحت، مسهل، منصب و خلعت، فتح، مراجعت از سفر، زفاف، ختنه کردن؛ باب دوازدهم در تعازی در سه فصل، فصل اول در تعزیت رجال ...؛ ۱۳. تسلی و تمنا و آن فصول است؛ ۱۴. صواب (صورتی) که به کتابت (کنایت) نویسند؛ ۱۵. طلب استعانت، در آن هشت فصل: طلب مطلقا، طلب مراوده و توقع، سفارش، طلب، و وعده وفا کردن، طلب حضور، اجازت به محل حاضر شدن، طلب مکتوب و خبر؛ ۱۶. در شش فصل: صباح و مساء، جهت رفتن مسافر، آنکه در ایام متفرقه نویسند ...؛ ۱۷. جواب مکتوب: سلاطین، شهزادگان، خواتین و خواقین، وزراء و حکام، امرا بزرگ، اتابک مبارک، قاضی قضات، اکابر عالی قدر؛ ۱۸. مدح و ذم اشیاء در هفت فصل: [عقل و عقلاء، علم و علماء] عدل ولات، جود و جواد، شجاعت، مکارم اخلاق، فصل در ذم به اضداد آن، فی الظلم، فی الکبر؛ ۱۹. در نصایح و مواعظ، در چند فصل، تأنی به کارها، غنیمت شمردن فرصت، عمل و مدارا از صحبت ملوک، مکتوب در اصطلاحات نحویه، کتمان، نصیحت مسافر، حسب و نسب، نصیحت با آنکه عالی همت باشد، مکتوب مصطلحات حکمی، مکتوب مصطلحات قلندری؛ ۲۰. احکام و امثله: مثال در تفویض مدرس، تفویض قضات، تفویض احتساب. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۳۸۳۱/۲ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۹ و ۱۰؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن، ۱۱ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۲/۹سم [ف: ۷-۵۵] ● تحفه بهائیه / ریاضیات / فارسی tohfe-ye bahā'īye جرفادقانی، محمد بن علی اصغر، ق ۱۳ قمری jorfādeqānī, mohammad ebn-e 'alī asqar (-19c)
۳۴۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد