میآید.
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... ای عزیز من بدانکه اشعار سخن مخلوق است، اگر کسی شعری خطا و یا ناموزون میخواند ... با در بیان تجوید، بدانکه بر دوازده.
[مشترک پاکستان ۱۰۳/۱]
همانند:
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۹۸۸/۲
آغاز: برابر؛ انجام: باب بوف، هر گاه که میم ساکن باشد و ما بعد ب و ف مراد از بوف اظهار بود كقوله تعالى ... مثلهم في التورية و مثلهم في الانجيل؛ تمت بعناية الملك الوهاب.
خط: نستعلیق ترک، کا: یوسف فرزند ملا کریم، تا: ۱۱۶۶ق، جا: روستای اخی صوفیلوی پادار (ترکیه)؛ مصحح، محشی؛ کاغذ: فرنگی نخودی، ۹گ (۱۷-۲۵)، ۱۱ سطر، اندازه: ۶×۱۰سم [ف: ۳۰-۳۱۲]
۲. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۳۴۴/۳
آغاز: برابر؛ انجام: مگر بحذف هاء علت میخواند و در ثمره وقف میکند و حفص
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: فرنگی آبی، جلد: تیماج مشکی، ۳۲ص، ۲۵ سطر (۱۱/۵×۲۳)، اندازه: ۲۲×۳۵سم [ف: ۵-۴۶۳]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
ناشناخته، در هشت «فصل»: ۱. نون ساکن و تنوین؛ ۲. حروف مد؛ ۳. ضمیرها؛ ۴. میم ساکن؛ ۵. حروف بعد از لام لازم؛ ۶. تلاقی دو حرف از یک جنس؛ ۷. ما قبل از لام الله، تفخیم؛ ۸. وقف.
آغاز: الحمدلله الذی خلق الانسان و علمه القرآن. و الصلاة و السلام على صاحب الدعوة.. اما بعد، بدانکه این رسالهای است در بیان بعضی قواعد که تعلق به علم قرائت دارد، مشتمل بر چند فصل. فصل اول در بیان نون ساکنه
انجام: جایز نیست در مفتوح الا آنکه مشدد باشد. مثل تب و شخ و طل. تمت.
همانند:
۱. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۶۶۷/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ پخته، بیکا، تا: ۱۲۲۸ق؛ ۵گ (۱پ-۵ر) [ف: ۲-۴۰]
۲. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۵۷۱۹/۲
آغاز: برابر؛ انجام: لیک با اعراب ممنوع است ای صاحب تمیز
خط: نسخ، کا: سید آقا ابوالقاسم تهرانی، تا: شنبه ۱۴ محرم ۱۲۳۱ق؛ ۴گ (۲۲پ-۲۵ر) [ف: ۳-۳۲۱]
۳. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۴۱۸/۳
آغاز و انجام: برابر؛ تمت الرسالة الشريفة في التجويد، والسلام على من اتبع الهدى. اگر تو در کلام الله نون ساکن و تنوین ×× بدشواری همیدانی کند ابن یمین آسان / شود پیدا بحرف حلق و نزد يرملون مدغم ×× بود مغلوب باباً و شود در مابقی پنهان. تم بعون الله تعالى
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ در آخر شعری به نام ابن یمین آورده شده؛ جلد: میشن قهوهای، ۳گ (۲۰پ-۲۲پ)، اندازه: ۱۵/۵×۲۱/۳سم [ف: ۸-۳۴۹]
۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۷۵۰/۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: محمد بن حسین خراسانی کرمانشاهی، بیتا؛ جلد: تیماج مشکی، ۳گ (۱۵۱ر-۱۵۳ر)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲-۳۵۳]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
رساله کوتاهی است در تجوید بدون فصل و باب در بیان دندانها و مخارج حروف.
همانند:
۱. قم؛ طبسی؛ شماره نسخه: ۶۹۵
آغاز: تجویدی است در قواعد قرائت بسمله نوع انسان و بنی آدم را بیست وهشت دندانست یا سی و دو بیشتر نیست؛ انجام: به قسمی که میم ساکن از او جدا میشود مثل عليهم ولا الضالين تمت هذا التجويد
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ مهر کروی کتابخانه ... ۱۲۲۵؛ در آخر نسخه دو برگ ملحق شده در تجوید به خط سید محمد رضا طبسی: «هذا ما استفدته من حضرت حجة الاسلام ... الشيخ محمد على الحائري في علم التجويد»؛ جلد: کاغذی، ۱۵گ، ۹ سطر، اندازه: ۱۱/۵×۱۷/۵سم [ف مخ: ۱-۹۵]
۲. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۴۲۵۹/۶-۲۱/۱۷۹
آغاز: بسمله نوع انسان و بنی آدم را بیست و هشت دندان است یا سی و دو و ازسی و دو بیشتر نیست و از بیست و هشت کمتر نیست؛ انجام: و همین میم ساکن که به باقی حروف میرسد اظهار میشود به قسمی که میم ساکن از او جدا میشود مثل عليهم و لا الضالين.
خط: نسخ، کا: ملا قربانعلی بن ملا صادق، تا: جمادی الثانی ۱۳۰۱ق، جلد: تیماج مشکی، ۱۵گ، ۹ سطر، اندازه: ۱۰×۱۷سم [ف: ۲-۷۲۳]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
رساله مختصری است در تجوید قرآن کریم که بدون فصل