● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
حسینی قاری، حسین
hoseynī qārī, hoseyn
درباره اختلافات قرائت به ترتیب سور با آوردن رمز برای هر یکی از قاریان.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۴۳۸/۵
آغاز: بسمله. و به نستعین. التابعی و هو اخذ عن عبدالله بن حبيب السلمى ... سورة الحمد ليس فيها خلاف؛ انجام: ص كفوا (تمت التجويد بعون الملك الوهاب و الله اعلم بالصواب).
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مشکی مقوایی، ۸گ (۹۷-۱۰۴)، ۲۲ سطر (۱۴×۱۹)، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۱۳-۳۳۹۹]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
شفتی، یوسف الدین جیلان
šaftī, yūsof-od-dīn jīlān
رساله کوتاهی است در تجوید شامل چند «باب» کوتاه.
قم؛ مرکز مطالعات؛ شماره نسخه: ۴۵۷/۳
آغاز: بسمله و بعده چنین گوید فقیر الحقیر تراب اقدام الفقراء و المساكين حاجی یوسف الدین جیلان المشهور به شفتی عفی الله عنه؛ انجام: رجیم یعنی سنگ ری کرده شده و رانده شده بلکه در لغت حق تعالی به دلیل آن لعنت فإنک رجیم و ان علیک لعنتی الى يوم الدین؛ و اگر اعوذ بالله قرآن بودی در سورتها نوشته شدی همچو بسم الله الرحمن الرحيم
خط: نستعلیق زیبا، بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج، سرخ، ۱۳گ (۹ر-۲۱ر)، اندازه: ۱۶×۲۱سم [ف: ۱-۳۸۵]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
شوشتری، محمد بن محمود
šoštarī, mohammad ebn-e mahmūd
یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۲۰۹۶/۳
انجام: چنانچه شیخ جزری در رساله منظوم موسوم بمقدمه گفته
کا: محمد حکیم بن عبد الوکیل، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ اهدایی: وزیری؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج عنابی، ۱۱گ (۲۶-۳۶)، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف: ۴-۱۱۶۴]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
قاری ، سیف الله بن سلطان علی
qārī, seyf-ol-lāh ebn-e soltān ‘alī
رسالهای در ده باب و یک خاتمه
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۳۹۷۷ض
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد این رسالهایست مختصره مفید در بیان قواعد ضروریه تجوید
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۲گ (۲-۱۳ حاشیه) [ف: ۱۰-۳۵۷]
● التجوید / شعر، تجوید / عربی
at-tajvīd
موسی بن عبیدالله بن حیی
mūsā ebn-e ‘obeyd-ol-lāh ebn-e hoyayy
رسالهای منظوم از ابومزاحم موسی بن عبیدالله بن حیی ابن خاقان است. نام سراینده در یک بیت مانده به پایان منظومه آمده است.
تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۵۲۴۳/۸
آغاز: اقول مقالا معجباً لا ولی الحجر ×× و لا فخر ان الفخر يدعو الى الكبر؛ انجام: اجابک فینا ربنا و اجابنا ×× اخی فیک بالغفر ان منه و بالنصر
بیکا، بیتا؛ ۳گ (۸۱پ-۸۳ر) [ف: ۳-۳۲۵]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
رسالهای است در بیان مخارج حروف و چگونگی ادای حروف، شامل این حروف: اظهار و حلق و ادغام (یرملون) و اخفاء، نون ساکنه و تنوین، غنه، ادغام مثلین و متقاربین، تغلیظ و ترقیق، حروف استعلاء، مد و حروف آن، و لحن جلی و خفی.
آغاز: بسمله والعاقبة للمتقین والصلوة والسلام ... نقل است از قراء ... که حروف هجا بیست و هشت است و از آن شش حرف اظهار است
انجام: یا مدی از قدر آن کم کند یا حرفی تمام از مخرج خود نگوید و آنچه بدین ماند اینها مبطل نماز است والحمدلله رب العالمین
همانند:
۱. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۱۰۱۱/۴-۶/۱۰۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: ذیحجه ۱۰۷۶ق؛ مصحح، محشی به امضاء «منه»؛ ۴گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۳×۱۹/۵سم [ف: ۴-۲۰۸۷]
۲. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۰۱۸۱/۲