فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۲۷

۲۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
hā’erī sonqorī, mohammad ‘alī ebn-e hasan ‘alī (-1959) رساله مختصری است در تجوید و قواعد قرائت، در ابتداء انواع دندان‌ها را بیان کرده و سپس مخارج حروف تهجی و بیان تنوین‌ها و حروف شمسی و قمری. قم؛ طبسی؛ شماره نسخه: ۴۰/۳ آغاز: بسمله نوع انسان را بیست و هشت دندان است یا سی و دو از سی و دو بیشتر نیست و از بیست و هشت کمتر نیست؛ انجام: میم ساکن از واو جدا میشود مثل علیهم و لاالضالین خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۳۲۶ق؛ بعد از اتمام رساله مطالب پراکنده‌ای در علم تجوید همراه با جدولی در تعداد حروف قرآن؛ جلد: تیماج سرخ، ۵گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۸×۲۷سم [ف مخ: ۱-۲۲۷] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd رهانی، محمد بن محمد طاهر، ق۱۴ قمری rahānī, mohammad ebn-e mohammad tāher (-20c) رساله مختصری است در تجوید که به صورت نامنظم تحریر شده، بعضی عناوین آن عبارت اند از: در معانقه، در اماله، در روم (در اصطلاح قراء طلب تقلیل حرکت است)، در مخارج حروف، در گفتن بسمله، در وقف، در ادغام، در بیان لام ال. قم؛ مرکز مطالعات؛ شماره نسخه: ۸۹۸/۱ آغاز: بسمله، فی المعانقه. معانقه در اصطلاح قراء دو وقف را می گویند که وقف هر که یک وصل دیگری را لازم داشته باشند؛ انجام: و چهارده حرف دیگر که مانده او را اظهار باید کرد و در اینجا لام قمری می گویند و الله اعلم. خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: ۲۰ ذیحجه ۱۳۱۲ق، جا: مدرسه مرحوم عبدالله خان؛ جلد: تیماج زیتونی ضربی ترنج با سر با نقش گل و بلبل، ۶گ (۲ر-۷پ)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۲-۱۶۰] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd طارمی، عبدالله بن علی اصغر، ق۱۴ قمری tāramī, ‘abd-ol-lāh ebn-e ‘alī asqar (-20c) توصیه‌های کوتاهی است در مورد تجوید و لزوم رعایت آن در نماز. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۳۵۷۳/۳ آغاز: قال رسول الله (ص) الصلوة عمود الدین اول ما یحاسب به العبد الصلواة خط: نسخ خوانا، کاتب = مؤلف، تا: ۱۳۲۸ق؛ جلد: تیماج زرد، ۷گ (۱۱۷پ-۱۲۳ر)، ۱۶ سطر، قطع: پالتویی، اندازه: ۱۰/۵×۱۸سم [ف: ۳۷-۸۷] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd محمد هاشم، ق ۱۴ قمری mohammad hāšem (-20c) مؤلف: محمد هاشم (؟). مضامین رساله می‌رساند که مؤلف از معاصرین است و در دهه چهارم قرن ۱۴ق می‌زیسته است. پنداشته می‌شود که مؤلف حاج ملامحمد هاشم صاحب کتاب منتخب التواریخ مذکور در جلد پنجم فهرست آستان قدس باشد. رساله‌ای است روان و متعرض جهت فقهی و مرتب است بر یازده «مقصد»: ۱. اسامی قراء؛ ۲. اقسام دندان‌ها و حروف هجاء و مخارج آنها؛ ۳. ذکر صفات حروف؛ ۴. معنای ادغام؛ ۵. معنای مد و قصر؛ ۶. بیان اشباع؛ ۷. اماله؛ ۸. تفخیم و ترقیق؛ ۹. معنای وقف؛ ۱۰. لحن جلی و خفی؛ ۱۱. بیان رسم الخط. مقصد اول تا ششم و هم هشتم هر یک شامل سه «فصل» و مقصد هفتم دارای دو «فصل» و مقصد نهم در چهار «فصل». مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۷۱۰۴ آغاز: الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد سید الانبیاء و المرسلین و علی اهل بیته الائمة الغرامین و بعد رساله ایست در مسائل مهمه علم تجوید که این عبد خاطی آثم؛ انجام: و اما موصول را یک وقف جائز است در آخر کلمه دوم. خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ ۴۶گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۲×۲۰سم [ف: ۶-۱۶۷] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd تبریزی، محمد هادی بن محمد رضا tabrīzī, mohammad hādī ebn-e mohammad rezā قواعدی تجویدی که جمهور قراء بر آن متفق‌اند و آنچه به خواطر برسد از متفردات نافع، در دوازده «باب» کوتاه، در این رساله گزارش شده است. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۶۰۲۴/۵ آغاز: الحمدلله رب العالمین ... و بعد چنین گوید فقیر جانی ... این رساله ایست مختصر در تجوید کلام الله؛ انجام: بدانکه مخارج حروف بنابر آنچه اشهر است هفده مخرج است که در شکل زبان و دهان خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۲گ (۱۲۰پ-۱۳۱پ)، اندازه: ۸×۱۱سم [ف: ۱۶-۲۵]
۲۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد