فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۲۴

۲۴ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۷۴۷۰ آغاز: بسمله، الحمدلله علی نواله و الصلوة و السلام علی رسوله و آله اما بعد پس مگوید خادم شرح انور محمد جعفر؛ انجام: سوره الناس اول ملک الناس بفتح میم و کسر لام و کاف دوم من الجنة بكسر حيم تمام شد ... سنه ۱۲۷۵ خط: نستعلیق خفی، بی‌کا، تا: ۱۲۷۵ق؛ ضمیمه نسخه ش ۲۷۴۶۵؛ کاغذ: الوان، جلد: تیماج، ۱۴ سطر (۷/۵×۱۴)، اندازه: ۱۰×۱۷/۵سم [رایانه] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd کرمانی، محمد کریم بن ابراهیم، ۱۲۲۵-۱۲۸۸ قمری kermānī, mohammad karīm ebn-e ebrāhīm (1810-1871) تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۷۹۳۶ ناقص، مؤلف از تقویم اللسان خود نام می‌برد؛ بی‌کا، بی‌تا [د.ث. مجلس] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd طالقانی، مرتضی قلی بن محمد صادق morteza qolī ebn-e mohammad sādeq ،tāleqānī رساله‌ای مختصر در بیان مهمات علم قرائت، در یک «مقدمه» و چهار «فصل» و یک «خاتمه»: مقدمه در بیان اقسام داندان هاست؛ فصل ۱. مکان حرف‌ها؛ ۲. وقف؛ ۳. مد؛ ۴. ادغام؛ خاتمه در بیان بعضی چیزهایی که بر قاری قرآن دانستن آن لازم است. چالوس؛ امام صادق؛ شماره نسخه: ۶۶۲/۴ آغاز: الحمدلله ... اما بعد پس می گوید غریق دریای عصیان درگاه باری ... که این رساله ایست در بیان مهمات علم قرائت که صحت عبادت مثل نماز و مانند آن؛ انجام: و اختلاس و اماله و مد قصر و ابدال و حذف و نقل و مانند اینها و اسم قاریهای هفتگانه این است نافع، ابوعمرو و حمزه و عاصم و ابن کثیر و ... کسائی تمت بی‌کا، تا: ۱۲۹۹ق، جلد: تیماج سیاه، ۲۷گ، اندازه: ۱۱×۱۹سم [ف: ۳۲۱] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd استرآبادی، ابوالقاسم بن زین العابدین estarābādī, ab-ol-qāsem ebn-e zeyn-ol-‘ābedīn رساله کوتاهی است در تجوید که مؤلف به درخواست برخی از دوستانش در چند «فصل» بدون شماره، تألیف نموده است. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۴۴۴۲/۶-۲۲/۱۶۲ آغاز: بسمله [] مر خدای را که آفریننده جهان است و داننده آشکار و نهان است و آن خدای را که محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب به هاشم بن عبد مناف را از میان خلقان برگزید؛ انجام: تا از شر شیطان ایمن باشند و قرآن بدین نوع ناطق است که و رتل القرآن ترتیلا و رتلناه ترتیلا و الله الموفق بالخيرات. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج، ۱۰گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۲-۷۲۷] ● التجويد / تجوید / عربی at-tajvīd حائری، محمد علی بن قاسم، ق۱۳ قمری hā’erī, mohammad ‘alī ebn-e qāsem (-19c) این رساله تقریر درس استاد مؤلف، فخرالدین محسن قاری فرزند محمد علی مازندرانی است. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۴۰۷/۲ خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۳؛ محشی با نشان «منه رحمه الله، تفسیر صافی»؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، ۸گ (۲۰پ-۲۷پ)، ۱۵ سطر (۶/۵×۱۰ و ۱۱)، اندازه: ۱۱/۵×۱۴/۵سم [ف: ۲۹۵] ● تجوید = اراءة و اضائة / تجوید / فارسی tajvīd = erā’a va ezā’a حسینی سبزواری، محمد جعفر، ق۱۳ قمری hoseynī sabzevārī, mohammad ja‘far (-19c) رساله متوسطی است در تجوید و قرائت قرآن کریم مشتمل بر یک «مقدمه» و دوازده «باب» و «خاتمه». مؤلف در پایان مناجاتی به نظم و فارسی گویا از خودش با عنوان «مناجات مخمسه قدسیه» آورده است. تخلص شاعر در این مناجات «شاقی» ذکر شده است. گویا نام رساله حاضر «اراءة و اضائة» است. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۲۷۳/۱-۵۶/۱۲۳ آغاز: بسمله ستایش و سپاس خارج از حد و قیاس خالق فرد صمدی را سزاست که عندلیب خوش الحان فصاحت و بیان از اول تا آخر؛ خط: نسخ، کا: آدینه محمد بن علی، ساکن اوغاض از توابع خبوشان برای محمد علی خبوشانی، تا: ۱۵ رمضان ۱۲۶۷ق؛ ۳۴گ (۱-۳۴)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۲-۷۳۰] ● التجوید / تجوید / فارسی at-tajvīd راینی کرمانی، ابوطالب بن عبدالله، ق۱۳ قمری
۲۴

گزارش اشکال یا پیشنهاد