آغاز: برابر؛ انجام: و اگر ممکن نشود این دعا را بخواند ... فاغفر لنا یا الله برحمتک یا أرحم الراحمین.
کا: محمد بن حسین خراسانی، تا: ۲۶ محرم ۱۲۳۷ق [تراثنا: س۲ش۴-۴۱]
۸. یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۱۲۹۳
آغاز: برابر؛ انجام: رقم قاریان خوش الحان ... این چنین وضع کرده اند عیان
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، تا: ۱۳۲۶ق؛ اهدایی: غلامرضا سانیجی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی با تیماج مشکی، ۳۴گ، ۱۲ سطر (۱۴×۷/۵)، اندازه: ۱۳×۱۹سم [ف: ۳-۹۱۹]
● تجوید = الدرة المضیئه / تجوید / عربی
tajwīd = ad-durrat-ul muḍī’a
هرکافی بحرانی
harkāfī bahrānī
رسالهای مختصر در تجوید که به موضوعاتی چون: «ادغام، اظهار، غنه، اخفاء، تفخیم، ترقیق، مد، قصر و قلقله» پرداخته است.
آغاز: بسمله الحمدلله تنزل القرآن المبین علی خاتم النبیین و سید المرسلین الخ اما بعد اعلم ایها الاخ فی الاسلام ان افضل الحدیث و احسن الکلام القرآن الذی هو کلام الملک العلام
انجام: و نختمها بآیة من الکتاب المبین و هی سبحان ربک رب العزة عما یصفون ... تمت الرسالة القراءة.
۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۴۲۳۹/۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: علی نقی ابن سید اسمعیل، تا: رمضان ۱۲۲۹ق؛ کاغذ: حنایی، جلد: میشن، ۲گ (۹۴-۹۵)، ۱۷-۲۱ سطر، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۱۲-۳۶۵]
۲. شیراز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۱۲-ش/۶۱۱/۴
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ کاغذ: فرنگی نخودی و شکری، جلد: مقوا با تیماج مشکی، ۱گ، ۲۳ سطر (۱۵/۵×۵/۵)، اندازه: ۱۱/۵×۱۹سم [ف: ۲-۲۰۱]
● تجوید (رساله در) / تجوید / فارسی
tajvīd (r. dar)
بهبهانی، احمد بن محمد علی، ۱۱۹۱-۱۲۳۵؟ قمری
behbahānī, ahmad ebn-e mohammad ‘alī (1777-1820)
عجالهای است در بیان مخارج حروف، اقسام دندانها و صفات حروف. وی این عجاله را در هنگام حضور در «عظیم آباد» به درخواست کاتب نوشته است.
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۵۵۳۲
آغاز: بسمله. در بیان مخارج حروف و لوازم آن بدانکه پیش از معرفت مخارج حروف؛ انجام: مثل اب ات و اث علی هذا هذا القیاس ... لهذا به قلم آمد
خط: نستعلیق شکسته، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ اهدایی: رهبری، بهمن ۱۳۸۴؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: تیماج فرنگی مشکی، ۱گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۲۲×۲۸/۵سم [اهدائی رهبر: ۱علوم قرآن-۳۰۳]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
مقری بروجردی، محسن بن محمد علی
moqerī borūjerdī, mohsen ebn-e mohammad ‘alī
رساله کوتاهی است در تجوید که مؤلف به درخواست عدهای از شیعیان که نزد وی در بروجرد قرائت قرآن تحصیل میکردند، نگاشته است.
قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۵۲۳/۱-۵۷/۱۹۳
آغاز: بسمله، حمدله، چنین گوید اقل الخليقة بل لاشیء فی الحقيقة محسن بن محمد على المقرى عفى الله عنهما در حینی که در بلده بروجرد
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۲۴۰ق؛ ۳۹گ (۱-۳۹)، ۱۳ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: ۲-۷۳۲]
● تجوید / تجوید / ترکی
tajvīd
دخی، علی بن یحیی بن محمود
daxī, ‘alī ebn-e yahyā ben mahmūd
در بیان موارد وقف لازم در آیات کریمه به ترتیب سورههای قرآن کریم، ظاهراً برگرفته از رساله محمد بن طیغور سجاوندی است.
قم؛ مرکز مطالعات؛ شماره نسخه: ۷۶۴/۱
آغاز: بسمله حمد اول الله قادر بی زواله که انسان علمنه و معرفتنه شریف و لطیف قعدی؛ انجام: سورة البلدة بر لازم میم وار در احد يقول دلی کدر تمت.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۲۱ صفر ۱۲۶۳ق (مطابق با یونت ئیل ترکی)؛ جلد: پارچه سفید با گل برگهای سبز، ۳گ (۱پ-۳ر)، اندازه: ۱۶×۲۲سم [ف: ۲-۴۲]
● تجوید / تجوید / فارسی
tajvīd
محمد جعفر
mohammad ja‘far