فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۲۳

۲۳ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
آغاز: برابر؛ انجام: و اگر ممکن نشود این دعا را بخواند ... فاغفر لنا یا الله برحمتک یا أرحم الراحمین. کا: محمد بن حسین خراسانی، تا: ۲۶ محرم ۱۲۳۷ق [تراثنا: س۲ش۴-۴۱] ۸. یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۱۲۹۳ آغاز: برابر؛ انجام: رقم قاریان خوش الحان ... این چنین وضع کرده اند عیان خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۳۲۶ق؛ اهدایی: غلامرضا سانیجی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی با تیماج مشکی، ۳۴گ، ۱۲ سطر (۱۴×۷/۵)، اندازه: ۱۳×۱۹سم [ف: ۳-۹۱۹] ● تجوید = الدرة المضیئه / تجوید / عربی tajwīd = ad-durrat-ul muḍī’a هرکافی بحرانی harkāfī bahrānī رساله‌ای مختصر در تجوید که به موضوعاتی چون: «ادغام، اظهار، غنه، اخفاء، تفخیم، ترقیق، مد، قصر و قلقله» پرداخته است. آغاز: بسمله الحمدلله تنزل القرآن المبین علی خاتم النبیین و سید المرسلین الخ اما بعد اعلم ایها الاخ فی الاسلام ان افضل الحدیث و احسن الکلام القرآن الذی هو کلام الملک العلام انجام: و نختمها بآیة من الکتاب المبین و هی سبحان ربک رب العزة عما یصفون ... تمت الرسالة القراءة. ۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۴۲۳۹/۳ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: علی نقی ابن سید اسمعیل، تا: رمضان ۱۲۲۹ق؛ کاغذ: حنایی، جلد: میشن، ۲گ (۹۴-۹۵)، ۱۷-۲۱ سطر، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۱۲-۳۶۵] ۲. شیراز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۱۲-ش/۶۱۱/۴ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی نخودی و شکری، جلد: مقوا با تیماج مشکی، ۱گ، ۲۳ سطر (۱۵/۵×۵/۵)، اندازه: ۱۱/۵×۱۹سم [ف: ۲-۲۰۱] ● تجوید (رساله در) / تجوید / فارسی tajvīd (r. dar) بهبهانی، احمد بن محمد علی، ۱۱۹۱-۱۲۳۵؟ قمری behbahānī, ahmad ebn-e mohammad ‘alī (1777-1820) عجاله‌ای است در بیان مخارج حروف، اقسام دندان‌ها و صفات حروف. وی این عجاله را در هنگام حضور در «عظیم آباد» به درخواست کاتب نوشته است. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۵۵۳۲ آغاز: بسمله. در بیان مخارج حروف و لوازم آن بدانکه پیش از معرفت مخارج حروف؛ انجام: مثل اب ات و اث علی هذا هذا القیاس ... لهذا به قلم آمد خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ اهدایی: رهبری، بهمن ۱۳۸۴؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: تیماج فرنگی مشکی، ۱گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۲۲×۲۸/۵سم [اهدائی رهبر: ۱علوم قرآن-۳۰۳] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd مقری بروجردی، محسن بن محمد علی moqerī borūjerdī, mohsen ebn-e mohammad ‘alī رساله کوتاهی است در تجوید که مؤلف به درخواست عده‌ای از شیعیان که نزد وی در بروجرد قرائت قرآن تحصیل می‌کردند، نگاشته است. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۵۲۳/۱-۵۷/۱۹۳ آغاز: بسمله، حمدله، چنین گوید اقل الخليقة بل لاشیء فی الحقيقة محسن بن محمد على المقرى عفى الله عنهما در حینی که در بلده بروجرد خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۲۴۰ق؛ ۳۹گ (۱-۳۹)، ۱۳ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: ۲-۷۳۲] ● تجوید / تجوید / ترکی tajvīd دخی، علی بن یحیی بن محمود daxī, ‘alī ebn-e yahyā ben mahmūd در بیان موارد وقف لازم در آیات کریمه به ترتیب سوره‌های قرآن کریم، ظاهراً برگرفته از رساله محمد بن طیغور سجاوندی است. قم؛ مرکز مطالعات؛ شماره نسخه: ۷۶۴/۱ آغاز: بسمله حمد اول الله قادر بی زواله که انسان علمنه و معرفتنه شریف و لطیف قعدی؛ انجام: سورة البلدة بر لازم میم وار در احد يقول دلی کدر تمت. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۲۱ صفر ۱۲۶۳ق (مطابق با یونت ئیل ترکی)؛ جلد: پارچه سفید با گل برگ‌های سبز، ۳گ (۱پ-۳ر)، اندازه: ۱۶×۲۲سم [ف: ۲-۴۲] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd محمد جعفر mohammad ja‘far
۲۳

گزارش اشکال یا پیشنهاد