فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۱۷

۱۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
انجام: اما کمینه ازهر نوعی نموداری نمود تاعارف هر جاکه متشابه و متجانس و مثله بیند قیاس کند برین معنی و چون این شروط در قرائت نگاهدارد میابم که از جمله نیکو خوانان بود و از عهده و رتل القرآن ترتیلاً بیرون آمده بود و اگر این شروط و قانون مذکور رعایت نکند قرائت بلحن کرده بود مجرم و مؤثم باشد بنزد الله تعالی مشتمل بر دوازده باب؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۷۵۳ق؛ ۳۱گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۸/۵×۱۴سم [ف: ۲-۳۰] ۲. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۳۶۶۶ آغاز: الحمدلله الذی انزل على عبده ليكون للعالمين بشيرا و الصلوة و السلام على سيدالانبياء محمد المبعوث باشرف الاديان؛ انجام: و لحن منقسم بود بر سه قسم جلی و خفی جلی ترک اعطای حقوق حروف بود و خفی ترک رعایه اعراب بود و تشديدات و غیره اعوذبالله بلحن القول خط: نستعلیق خوانا، کا: مظفر حسین مهر آبادی، تا: دوشنبه ۴ رمضان ۱۰۴۲ق؛ معلق به حواشی محمود الموسوی؛ کاغذ: حنایی آهار مهره، ۴۳گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۶/۵×۱۱/۷سم [ف: ۲۳-۲۴] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd واعظ یزدی، محمد بن ابی بکر vā‘ez-e yazdī, mohammad ebn-e abī-bakr رساله مختصری در پنج «فصل». تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۵۱۷۰/۱ آغاز: بسمله، و به نستعین وعلیه نتوکل ... چنین گوید محمد بن ابی بکر بن محمد بن علی بن محمود واعظ یزدی: که این کمینه را بخاطر آمد که فصلی را بنویسد بفارسی از برای ثواب اخروی در میان آنکه در قرآن مجید در چند موضع لفظ نعمت بتاوقف میباید کرد تا قاری قرآن؛ انجام: و از پس آن همزه و حرف ساکن نباشد آنجا نه موضع مد باشد بیش از آن نباید کشیدن خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۸۲۰ق؛ ۴گ، ۲۸ سطر [ف: ۱۵-۳۱۰] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd شفتی گیلانی، حافظ بن یوسف الدین اسحاق، -۹۱۴ قمری šaftī-ye gīlānī, ḥāfez ebn-e yūsof-od-dīn esḥāq (-1509) رساله‌ای کوتاه و فشرده در قواعد تجوید و اصول قرائت قرآن مجید که بدون تقسیم‌بندی خاص به صورت «باب- باب» تنظیم شده است. مؤلف در لابه‌لای رساله از استاد و تألیفش با تعبیر «شیخ ما نورالله رمسه در شرح طاهره خود» یاد کرده و بسیاری از مسایل را به صورت مساله و جواب طرح ساخته است. آغاز: بسمله. الحمدلله رب العالمین ... و بعد چنین گوید فقیر حقیر جانی تراب اقدام فقرا و مساکین حاجی حافظ بن یوسف الدین الجیلانی المشهور بشفتی غفرالله عنهما که ... این مختصر مشتمل است بر قاعده ضابط چند در تجوید قرآن عظیم که جمع کرده شد امید بحق تعالی چنانست که هر که این انجام: بواسطه انک وقف کرده نمی شود بر لام دون غله و خله علیه نزد چهار حروف دیگر مطهر باشد از جهة بعد مخرج و آن را قمریه گویند و الله اعلم بالصواب [دنا ۸۰۷/۲؛ نسخه‌های منزوی ۷۲/۱] ۱. کاشان؛ جعفری؛ شماره نسخه: ۷۵/۵ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۹۱۴ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای با عطف تیماج سیاه، ۱۷گ (۶۳پ-۷۹ر)، ۱۳ سطر، اندازه: ۱۶×۲۱سم [ف] ۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۴۵۱/۳ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: میر غیاث بن مولانا میر مختار طباطبائی، تا: ۱۰۷۳ق؛ کاغذ: اصفهانی نباتی رنگ، جلد: مشکی، ۱۴ سطر، اندازه: ۲۰×۲۶سم [ف: ۱۰-۱۳۰۸] ۳. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۵۲۴۹/۵ آغاز: برابر؛ انجام: و اتصال می‌آید و دلیل دیگر خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: تیماج حنایی، ۳۰گ (۸۰پ-۱۰۹پ)، ۱۲ سطر، اندازه: ۹×۱۹سم [ف: ۳-۳۲۲] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd اعمی اصفهانی، مختار، ق ۱۰ قمری a‘mā-ye esfahānī, moxtār (-16c) تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۲۸۸۶/۴ آغاز: رب یسر و لا تعسر بدان که مد بر دو نوع است طبیعی و غیر طبیعی، مد طبیعی عبارت است از امتدادی که حاصل شود از ذات حروف؛ انجام: مانند الرحیم ملک و قال رب و الله یعلم دهم مد فرق مانند الذاکرین و آلان، تمت بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره، جلد: میشن سورمه‌ای، ۷گ (۱۱۳ر-۱۱۹پ)، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۳/۷×۱۹/۲سم [ف: ۶-۱۵۷] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd حسین بن عثمان، ق ۱۰ قمری hoseyn ebn-e ‘osmān (-16c) حسین بن عثمان گویا مؤلف ایضاح المعانی.
۱۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد