فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۱۶

۱۶ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
۱۴۹۸-۹] ● تجوهر الاعراض و تجسم الاعمال / فلسفه / عربی tajawhur-ul a‘rāḍ wa tajassum-ul a‘māl خواجوئی، محمد اسماعیل بن حسین، -۱۱۷۳ قمری xājū’ī, mohammad esmā‘īl ebn-e hoseyn (-1760) تاریخ تألیف: صفر ۱۱۵۶ق قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۹۶۰/۳-۶/۵۰ آغاز: بسمله بعد حمد من یجسم الاعمال بقدرته القادرة و یجسد الافعال بقوته القاهرة؛ انجام: و من هنا نقبض عنان القلم شاكر الله على النعم و مصلياً على رسوله اولى الفضل والكرم. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ محشی به امضاء «منه ره»؛ از روی نسخه اصل کتابت شده است؛ ۱۶گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۱سم [ف: ۲-۷۲۲] التجويد ← احكام التجويد التجويد ← ارشاد المبتدئين تجوید ← تحفة القراء التجويد ← التنضيدية في المسائل التجويدية تجوید ← قرائت عاصم التجويد ← اللمعة في التجويد التجويد ← مفيد التجويد ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd ابن حائک، حسن بن احمد، ۲۸۰-۳۵۹؟ قمری ebn-e haek, hasan ebn-e ahmad (894-971) مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۳۷۶۱ آغاز: که محتاج باشد و فکری چون؛ انجام: دو حق چنینی صایر نخواهد بود خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: آبی، جلد: تیماج، ۱۷ سطر (۱۲×۱۵)، اندازه: ۱۳×۱۹سم [رایانه] ● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd علوی حسینی، محمد بن مکارم، ق۷ قمری a‘lavī hoseynī, mohammad ebn-e makārem (-13c) در مخارج حروف. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۲۳۵۸/۸ آغاز: چون در بیان مخارج حروف موقوف است بر دانستن دندانها؛ انجام: چهارم باء موحده است مخرج این سه حرف میان دو لب است میم از خارج و با در داخل و واو از میان داخل و خارج. خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: شکری آهار مهره، جلد: تیماج مشکی، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۰/۵×۱۴/۵سم [ف: ۵-۷۰۶] ● التجويد / تجويد / عربی at-tajvīd حسینی، محمد بن علی، ۷۱۵-۷۶۵ قمری hoseynī, mohammad ebn-e ‘alī (1316-1364) رساله بسیار مختصری است در پانزده «فصل»: فصل فی الاظهار، فی الاخفاء، فی الادغام مع غنه، فی الادغام بلاغنه، فی الانقلاب، اذا القیت میم الساکنه، فی الادغام المثلین، فی الادغام المتقاربین فی التفخیم، فی اللام، فی هاء الضمیر، فی حروف القلقله، تفخم حروف الاستعلا، فی المد، و بسب السکون. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۸۹۰۳/۱ آغاز: بسمله، الحمدله و بعد هذه رساله یتعلق بالتجوید القرآن فصل فی الاظهر؛ انجام: مثل موت و خوف و صیف و شئ و بیت و ما اشبه ذلک و الله اعلم بالصواب نام مؤلف از رایانه آستان قدس ثبت شد؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۰۹۹ق؛ مذیل به یک برگ در سوال و جواب از علامه حلی؛ کاغذ: گل بهی آهار مهره، جلد: تیماج، ۱۸ سطر، اندازه: ۱۰/۶×۱۸/۲سم [ف: ۲۳-۲۵] ● تجويد / تجويد / فارسی tajvīd همدانی، احمد بن حسین، ق۸ قمری hamadānī, ahmad ebn-e hoseyn (-14c) رساله‌ای است روان و نسبتاً مفصل مبتنی بر قرائت عاصم چنانچه پس از خطبه می‌نویسد: «چون یکی از اخوان حقیقی اشارت نمود که مالابدی در علم تجوید نوشته شود تا معلوم گردد در مخارج حروف و اوصاف او و کیفیت قرآن ... ان عزیز را کمان ان بود بنابراین خود را معرض این امر خطیر انداختم و چند کلمه شکسته بسته فراهم آوردم به قرائت عاصم». رساله مشتمل بر دوازده «باب» و یک «خاتمه»: باب اول در عدد حروف، میزان حروف معجمه، مخارج حروف، اوصاف حروف معجمه، امتیاز حروف از صفات مذکوره، در قرائت و معنی قرائت، استعاذه، بسمله، مد، وقف، نون ساکن و تنوین‌های کنایه؛ خاتمه در بیان بعضی فواید و الفاظ متفرقه و در بیان تفخیم و ترقیق. [مشار فارسی ۲۷۵۶/۲] ۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۶
۱۶

گزارش اشکال یا پیشنهاد