تجويد

● تجويد / تجويد / فارسی tajvīd همدانی، احمد بن حسین، ق8 قمری hamadānī, ahmad ebn-e hoseyn (-14c) رساله‌ای است روان و نسبتاً مفصل مبتنی بر قرائت عاصم چنانچه پس از خطبه می‌نویسد: «چون یکی از اخوان حقیقی اشارت نمود که مالابدی در علم تجوید نوشته شود تا معلوم گردد در مخارج حروف و اوصاف او و کیفیت قرآن ... ان عزیز را کمان ان بود بنابراین خود را معرض این امر خطیر انداختم و چند کلمه شکسته بسته فراهم آوردم به قرائت عاصم». رساله مشتمل بر دوازده «باب» و یک «خاتمه»: باب اول در عدد حروف، میزان حروف معجمه، مخارج حروف، اوصاف حروف معجمه، امتیاز حروف از صفات مذکوره، در قرائت و معنی قرائت، استعاذه، بسمله، مد، وقف، نون ساکن و تنوین‌های کنایه؛ خاتمه در بیان بعضی فواید و الفاظ متفرقه و در بیان تفخیم و ترقیق. [مشار فارسی 2756/2]