[الذریعة ۱۲۴/۲؛ فهرستهای خود نوشت فیض کاشانی ص ۱۳۵-۱۳۶؛ ریحانة الادب ۳۶۹/۴؛ کشاف الفهارس: ۲۰۸/۴-۲۱۲؛ مکتبة امیر المومنین ۱۱۹/۱؛ دنا ۱۰۵۳/۱ (۴۸ نسخه)؛ مشار عربی ص ۱۹۹]
شرح و حواشی:
۱- حاشیة الاصفى؛ فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی (۱۰۰۶-۱۰۹۱)
۲- یادداشت استنساخ الاصفى؛ علم الهدی، محمد بن محسن (۱۰۳۹-۱۱۱۵)
۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۴۴۱
آغاز: برابر؛ انجام: تم کتاب الاصفى بسنتين بعد تمام الصافی
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ دارای سرلوح کوچک مذهب، مجدول، مذهب؛ واقف: بدیع الزمان دولتشاهی، مهر ۱۳۱۵؛ ۳۴۳گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۵×۲۵سم [ف: ۴-۴۰۶]
۲. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: ۱۶۲
جزو یکم، ربعی؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ مجدول؛ قطع: ربعی؛ [نشریه: ۷-۱۰۱]
۳. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۵۰
کامل؛ خط: نسخ خوش، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ محشی با امضاء «منه دام فیضه»، «منه ره»، «منه دام ظله»، «منه طول الله عمره»، «منه رحمه الله»، در پشت صفحه اول یادداشت مورخ رجب ۱۱۳۰ق؛ جلد: تیماج عنابی لایهای، ۴۵۷گ، ۲۱ سطر (۱۰/۵×۲۱)، اندازه: ۱۸×۳۱سم [ف: ۱-۴۹]
۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۱۹۶۰
آغاز: برابر؛ انجام: ولم یکن له ولی من الذل ... و لم یزل فیحتاج الى ناصر ینصره و کبره تکبیر آورد ان معنی الله اکبر الله اکبر من ان یوصف
جزء اول از تفسیر سوره حمد تا سوره قبل از کهف؛ خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۰۷۸ق؛ محشی با امضای «منه دام ظله»، دارای علامت بلاغ، در انجام نسخه انهای علم الهدی فرزند مؤلف: «هو. ثم بلغت قراءته و انتهت الى هنا بلغه الله اقصى مراتب الکمال و وفقه لکل خیر بالنبی و آله و کتب ابن مصنف الکتاب عفی الله عنه»؛ واقف: ابن نصیرالدین سلیمان بن علم الهدی بن محسن ملقب به فیض بر اولاد ذکور؛ جلد: تیماج مشکی مجدول، ۲۱۰گ، ۲۰ سطر (۱۳×۲۹)، اندازه: ۲۰×۲۹/۵سم [ف: ۳۴-۹۸]
۵. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۷۸
آغاز: برابر
از اول کتاب تا بآخر سوره مائده؛ خط: نستعلیق، کا: محمد علم الهدی کاشانی (فرزند فیض کاشانی)، تا: ۲۰ جمادی الثانی ۱۰۷۸ق، جا: کاشان؛ از روی مسودههای مؤلف، مصحح، دارای علامت بلاغ به خط فیض و خط دیگر، در برگهای ۳۵، ۶۸، و ۸۰ با این عبارات آن را تایید نموده: «بلغت قرائته علی ایده الله» «تم بلغت قرائته علی ایده الله» «ثم بلغت قرائته وفقه الله»، نشانهای «بلغ معارضة و تصحيحا بتاييد الله» «ثم بلغ معارضة و تصحيحا بتاييده» و «ثم بلغ معارضة بتاييده» که ظاهراً به خط فیض یا علم الهدی است، یادداشتهایی در مورد کتاب و مؤلف و کاتب بر پشت برگ آغازین؛ کاغذ: شرقی، جلد: تیماج مشکی، ۸۲گ، ۲۰ سطر، اندازه: ۱۵×۲۴/۵سم [ف: ۴-۷۹]
۶. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۲۱۰۷-عکسی
انجام: برابر؛ تم کتاب الاصفى بسنتين بعد تمام الصافى. و الحمدلله اولاً و آخراً و ظاهراً و باطناً و الصلاة على محمد.
جلد دوم؛ خط: نسخ خوش، کا: محمد علی بن شیخ نورالدین واعظ امامی، تا: ۱۰۷۹ق؛ با نشانه «بلغ سماعاً» در کنارهها، یادداشت «ثم بلغ سماعاً على ايده الله و بلغ اقصى الكمالات الروحانية و كتب والده المصنف غفرالله له» در پایان؛ تملک: «ملا جعفر عقدایی روضه خوان»؛ ۴۲۴ص، ۱۹ سطر (۱۱/۵×۲۱/۵)، اندازه: ۲۱×۳۰سم [عکسی: ۱-۲۶]
۷. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۸۸۷
آغاز: برابر
کامل؛ خط: نسخ خوب، کا: محمد حسین بن میرزا محمد غروی، تا: ۱۹ ذیقعده ۱۰۸۰ق؛ مصحح؛ مهر: «مشیر افخم وزیر تألیفات»؛ جلد: تیماج دورویه، رو قهوهای گرهی طلاکوب، عطف و گوشهها زرشکی، اندرون مشکی طبلهدار، ۳۲۷گ، ۲۳ سطر، اندازه: ۱۶/۲×۲۶/۳سم [ف: ۴۱-۲۵۹]
۸. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۲۰۲۱
آغاز: برابر
جلد اول تا آخر سوره بنی اسرائیل؛ خط: نسخ خوب، کا: محمد امین انصاری، تا: ۱۰۸۰ق؛ با نسخه اصل مؤلف مطابقه و مقابله شده و تصحیح شده، محشی از مؤلف، تحریر آن برای نوه مؤلف مسمی به ابراهیم بوده و به خط خود در انتهای کتاب روایات و ادعیه و صورت خط دائی خود محمد بن محمدبن مرتضی معروف به علم الهدی فرزند حضرت فیض مبنی بر این که این نسخه را از روی نسخه اصل نوشته و خدمت والد خود خوانده نقل نموده است؛ مجدول به طلا؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: خان بالغ، جلد: چرمی، ۱۹۱ص، ۲۵ سطر، قطع: وزیری، اندازه: ۱۷×۲۸سم [ف: ۱-۸۰]
۹. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۷۴۷۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: دوشنبه ۲۸ رمضان ۱۰۸۱ق؛ از روی نسخه علم الهدی فرزند فیض، صورت خط فیض و فرزندش علم الهدی در پایان جلد نخست و دوم آمده، محشی با نشان «منه و منه دام فیضه و منه سلمه الله»، مصحح؛ تملک: ابراهیم بن حاجی محمد یزدی، میرزا عبدالله به تاریخ ۱۲۳۶ با مهر بیضوی، محمد حسین بن علی رضا یزدی به تاریخ شنبه هشتم شوال ۱۲۱۸ با مهر بیضوی؛ کاغذ: شرقی، جلد: دورو تیماج، رو قرمز پشت سبز، ۴۰۱گ، ۲۰ سطر (۱۰×۱۷)، اندازه: ۱۶/۵×۲۶سم [ف: ۱۹-۲۷۵]