ملامحسن فیض است. شاید گرفته شده از «مشواق» او باشد که در دفاع از صوفیان نگاشته و در آن واژههای متداوله میان آنان را نیز گزارش کرده است.
آغاز: بسمله. افادات مولانا محمد محسن فیض. الحمدلله الذی من اول الدنیا الی فنائها ... اما بعد هر یک از الفاظ متداوله اهل معرفت را که بمنزله اصول است نسبت بدیگرها بیان کنیم ... رخ عبارتست از تجلی جمال الهی بصفت لطف مانند لطیف و رؤف و تواب و محیی و هادی و وهاب و زلف عبارتست از تجلی جلال الهی بصفت قهر مانند مانع و قابض و ممیت و قهار و مذل و ضار چه رخسار و زلف بتان ماه پیکر را بحسب جامعیت نشاء انسانی از این دو صفت متقابل بهره و نصیبی دادند
انجام: ترسائی عبارتست از تجرید و تفرید و خلاصی از ربقه تقلید و ترک قیود و رسوم و عوایق و رفض عادات و نوامیس و علایق چه این صفت بر حضرت عیسی علی نبینا و علیه السلام و امت او که ترسا عبارتست از ایشان غالب بوده و ترسا بچه مرشد کاملی است که نسبت کامله او در ولادت معنوی بکاملی دیگر که متصف بصفت ترسائی و تجرد و انقطاع بوده باشد میرسد و آن کامل را باز بکامل دیگر تا سلسله منتهی شود بحضرت رسالت صلی الله علیه و آله و سلم، بنده درگاه چنگیز.
[فهرستواره منزوی ۸۷/۷ با عنوان «اصطلاحات صوفیان»]
تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: ۹۱۰
آغاز و انجام: برابر
در فهرست با عنوان «افادات» آمده است؛ خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، بیتا؛ این رساله تاریخ کتابت ندارد ولی به نظر میرسد که در عهد ناصرالدین شاه قاجار توسط یکی از شاهزادگان چنگیز نام برشته تحریر درآمده است، تاریخ به عرض رسیدن این رساله در سالهای ۱۲۸۲ و ۱۳۲۲ هجری قمری بوده، مجدول؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار؛ کاغذ: فرنگی صورتی نقطه نشان، جلد: تیماج یکلا لاکی رنگ، ۱۴ص، ۱۴ س، قطع: وزیری، اندازه: ۱۶/۵×۲۷/۵سم [ف: ۷-۴۷]
● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی
estelāhāt-e sūfīyān
زرگر اصفهانی، نجیب الدین رضا، ق ۱۱ قمری
zargar-e esfahānī, najīb-od-dīn rezā (- 17c)
[فهرستواره منزوی ۸۵/۷]
شیراز؛ خانقاه احمدیه؛ شماره نسخه: ۵۶/۳
از شیخ نجیب الدین رضا مؤلف کلمات تامات و سبع مثانی؛ بیکا، بیتا [نشریه: ۵-۲۱۹]
● اصطلاحات صوفیان / فرهنگ اصطلاحات / فارسی
estelāhāt-e sūfīyān
علائی، علی بن شعبان، ق ۱۱ قمری
‘alā’ī, ‘alī ebn-e ša‘bān (- 17c)
از همان علائی رومی از العزيز تا غرب عالم اجساد و بدن ملکی
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۱۶۶۶/۲۱
از همان علائی رومی از العزيز تا غرب عالم اجساد و بدن ملکی؛ خط: نستعلیق، کا: علی بن شعبان رومی علائی، تا: ۱۰۰۰ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: میشن سیاه، ۹گ (۲۶۲ر-۲۷۱ر)، اندازه: ۱۲×۱۳سم [ف: ۵-۳۲۵]
● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی
estelāhāt-e sūfīyān
صوفی بخاری، محمد صابر بن محمد یعقوب، ق۱۳ قمری
sūfī boxārī, mohammad sāber ebn-e mohammad ya‘qūb (- 19c)
مختصری است در اصطلاحات صوفیان.
[فهرست کتابخانه گنج بخش منزوی ۱۰۲۰/۳؛ فهرست مشترک ۱۲۷۱/۳]
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۲۱۵/۴
آغاز: در بیان اصطلاحات صوفیه که هر کلمه را معنی گفتهاند: میکده باطن عارفان را گویند، میخانه پیر کامل را گویند
نسخه اصل: کتابخانه گنجبخش-پاکستان ۳۷۹؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: با تاریخ ۱۲۶۲ق؛ مجدول، با سرلوح رنگین؛ ۲ص (۱۵۶-۱۵۴) [عکسی؛ ف: ۶-۲۷۲]
● اصطلاحات صوفیه / عرفان و تصوف / عربی
estelāhāt-e sūfīye
نوری، علی بن جمشید، -۱۲۴۶ قمری
nūrī, ‘alī ebn-e jamšīd (- 1831)
رسالهای است در اصطلاحاتی که اهل عرفان به کار میبرند. در ابتدا دو «مقدمه» درباره وجود ... و سپس اصطلاحات را معنی میکند. کلمه «شیخ جانا» را در متن زیاد به کار برده است.
آغاز: نسبحک یا مبدع النفوس و العقول و مخترع الارکان و الاصول
انجام: الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدانا الله.
۱. مشهد؛ شیخ علی حیدر؛ شماره نسخه: ۱۴۶۳
آغاز و انجام: برابر
تذکر: نام مؤلف به استناد نسخه ملک ش ۴۰۰۸/۲ تعیین شد؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۷ محرم ۱۲۴۹ق؛ جلد: تیماج زرد، ۴۲گ، ۱۳ سطر، اندازه: ۹×۱۴/۵سم [مؤید: ۳-۳۷۶]