خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۰۰۶ق؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوا عطف تیماج مشکی، ۴گ (۵۶پ-۶۰ر)، ۱۷ سطر (۷×۱۲)، قطع: ربعی، اندازه: ۱۲×۱۷سم [ف: ۱۶-۴۳۶]
یزد؛ علومی، شیخ علی؛ شماره نسخه: ۵۸/۳
همان نسخه بالا [نشریه: ۴-۴۴۵]
۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۸۶۸/۲۴
آغاز: الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام على سیدنا محمد و آله اجمعین بدان ... که وجود را من حیث هوهو یعنی مطلق؛
انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج مقوایی مشکی، ۵ص (۳۱۵-۳۱۹)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۴×۲۵/۵سم [ف: ۱۳-۳۱۸]
● اصطلاحات الصوفية / عرفان و تصوف / عربی
iṣṭilāḥāt-uṣ ṣūfīya
ترکه اصفهانی، علی بن محمد، -۸۳۵؟ قمری
torke esfahānī, ‘alī ebn-e mohammad (- 1432)
به ترتیب حروف ابجد است نه ابتث.
آغاز: بسمله. باب الالف الالف اعلم لكل مرتبة من مراتب الوجود ازلا و ابدا فان لظهور
انجام: ضرورة ان نهاية الكمال لايكون متعددا و صلى الله ... و سلم تسلیما.
[الذریعة ۵۷۰/۹ و سبکشناسی ۲۳۶/۳]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۱۹۶/۳۴
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، بیتا: ۸۲۸-۸۴۱ق؛ خط مؤلف و شرف الدین علی یزدی و دیگران در برخی صفحات مجموعه دیده میشود؛ تملک: محمد حسین حسینی در تبریز ۱۰۱۶ق با مهر مربع وی؛ مهر: «عبده علی نوری ۱۱۹۶» (بیضی)؛ جلد: تیماج مشکی، ۵ص (۱۸۴-۱۸۸)، ۲۳ سطر، اندازه: ۱۵×۲۳سم [ف: ۳۲-۲۴۰]
۲. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۲۹۳۰/۸
آغاز و انجام: برابر
بیکا، بیتا؛ کاغذ: سمرقندی نخودی، جلد: تیماج سرخ مقوایی ضربی، درون تیماج سرخ، ۱۸گ (۱۲۴پ-۱۴۱ر)، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۲/۵×۲۱/۵سم [ف: ۳-۱۴۲]
● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی
estelāhāt-e sūfīyān
کمال خوارزمی، حسین بن حسن، -۸۳۹؟ قمری
kamāl xārazmī, hoseyn ebn-e hasan (- 1436)
شرحی کوتاه است بر اصطلاحات صوفیان. در آغاز نسخه حاضر با خط اصلی از حسین خوارزمی دانسته شده که بایستی همان کمال الدین حسین بن حسن خوارزمی ذهبی کبراوی باشد که از عارفان و شاعران و صاحب چند اثر است.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۵۰۷۸/۱۰
آغاز: وقت، مراد از وقت حالی است که سالک در زمان حاضر بر آن حال باشد پس اگر در سرور باشد وقت او سرور است؛
انجام: و سر ألطف است از روح و روح اشرف از قلب و گویند صدور قبور اسرار است.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: فرنگی، ۴گ (۶۷-۷۰)، ۲۱ سطر، اندازه: ۶×۱۳سم [ف: ۳۸-۲۰۰]
● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی
estelāhāt-e sūfīyān
کاشغری، سعدالدین، - ۸۶۲ قمری
kāšqarī, sa‘d-od-dīn (- 1458)
رساله مختصری است در توضیح برخی از اصطلاحات عرفانی. کاشغری از مشاهیر مشایخ و علمای طریقت، پیر و مرشد جامی، از اکابر خلفای خواجه نظام الدین خاموش و از اعاظم سلسله نقشبندیه میباشد.
آغاز: ترا یک پند بس در هر دو عالم ×× ز جانت بر نیاید بی خدا دم
انجام: و زبانرا بر کام چسباند و بدل گوید کلمه طیبه لا اله الا الله، محمد رسول الله سه کرت یا زیاده همچنین زیاده میکند تا آن مقدار که میتواند
[ریحانة الأدب ۲۷/۳؛ فهرستواره منزوی ۹۱/۷]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۵۷۳/۶
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق خوش، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ دارای سرلوح زیبای مذهب، مجدول؛ تملک: «عبدالله»؛ مهر: «عبده الراجی محمد علی» (بیضی)؛ کاغذ: شرقی، ۲گ (۴۱-۴۲)، ۱۵ سطر، اندازه: ۷×۱۲سم [ف: ۲۹-۲۷۵]
۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۲۳۱/۸
آغاز و انجام: برابر
نام کتاب به قرینه آغاز نسخه تعیین شد؛ خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ مصحح، مجدول زرین؛ مهر: کتابخانه باقر ترقی؛ جلد: تیماج قهوهای مجدول، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۴/۵سم [ف: ۳۲-۲۶۷]
۳. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۶۹۴/۱۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، بیتا؛ کاغذ فرنگی و فستقی؛ جلد: تیماج عنابی، ۱ص، اندازه: ۱۳/۵×۲۲/۵سم [ف: ۱-۵۳۷]
● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی