اندازه: ۱۲×۲۳سم [ف: ۴-۶۶۹]
۱۸. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: ۵۹/۱۵
آغاز: الحمد لله و السلام علی عباده؛ انجام: و سلم تسلیما ... کثیرا.
بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج مشکی مقوایی، ۱۵ص (۲۷۴-۲۸۹)، اندازه: ۱۳×۱۸/۵سم [ف: ۱-۹۲]
● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی
estelāhāt-e sūfīyān
نعمة الله ولی، نعمة الله بن عبدالله، ۷۳۰؟-۸۳۴ قمری
ne‘mat-ol-lāh-e valī, ne‘mat-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-lāh (1330-1431)
اصطلاحاتی است که عارفان بیشتر در خداشناسی و توحید به کار میبرند، به نقل از «شیخ الاسلام مولانا کمال الملة و الدین». در پایان، رساله از نعمت الله خوانده شده و در نسخهها از آن شاه نعمة الله وی دانسته شده است، ولی غیر از رساله قبل است.
آغاز: الحمد لله المفضل المنعم. بعض اصطلاحات کردم بیان و روشن ×× بشنو معانی آن ای نور دیده من. هر اسمی از اسماء الهی او را صورتی است در علم که ماهیت و عین ثابته خوانند و صورتی دارد در خارج که مظاهر موجودات عینیه گویند و اسم رب مظهر خود است و مظهر مربوب. بیت: آن یکی طالب این یکی مطلوب ×× آن محب است و این دگر محبوب.
انجام: الفقیر یحتاج الی الله. اگر انسان شوی دانی که انسان ×× چرا انسان همیخوانند انسان. بیت: در عدم احتیاج باشد نه ×× ... بتاج باشد نه. الحق الوجود الذی لا یأتیه الباطل الذی هو العدم. بیت: اصطلاحاتی است نیکو یاد دار ×× یادگار نعمة الله یاد آر.
۱۹. رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: ۷۱۸الف
آغاز و انجام: برابر
خط: شکسته نستعلیق خوش، کا: وهاب شیرازی، تا: ۱۳۰۹ق، جا: سیرجان کرمان؛ با سر لوح زرین، مجدول؛ جلد: مقوا، ۱۸ص، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۱×۱۸سم [رشت و همدان: ف: ۱۰۸۸]
۲۰. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۶۸۲/۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ جلد: مقوایی عطف تیماج مشکی، ۱۴گ (۲۱پ-۳۵پ)، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۳×۱۶سم [ف: ۵-۷۷]
● اصطلاحات صوفیه / عرفان و تصوف / فارسی
estelāhāt-e sūfīye
همدانی، علی بن محمد، ۷۱۴-۷۸۶ قمری
hamadānī, ‘alī ebn-e mohammad (1315-1385)
رسالهای است در بیان بعضی از اصطلاحات صوفیان (بیش از سیصد اصطلاح) نظیر لوح، جمال، اسرار، و غیره با عناوین «ای عزیز». [احوال میر سید علی همدانی ص ۱۴۱-۱۴۳؛ فهرستواره منزوی ۹۰/۷ با سرآغازی که دیباچه «حل الفصوص» اوست.]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۰۰۴/۲۴
آغاز: امیر سید علی همدانی فرماید که ای شاه جهان بدانکه این الفاظ چند که اکابر در شعر قرار داده اند میخانه و کاملان را گویند؛ انجام: و باده فروش پیران و مرشدان را گویند و پیر مغان و پیر خرابات نیز مرشد را گویند.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: نخودی آهار مهر، جلد: میشن قهوهای ضربی با ترنج و سرترنج، مجدول گرهی، ۱گ (۲۴۷ر)، ابعاد متن: ۹/۵×۲۰، اندازه: ۱۳/۲×۲۳/۱سم [ف: ۲۹/۲-۶۰۲]
۲. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۹۶۴/۲۷
آغاز: الحمد لله رب العالمین ... بدان بلغک الله و إیانا إلى الذروة العليا التى لا انفصام لها که وجود را من حيث هو هو یعنی مطلق و اعم
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ ۴ص (۵۴۱-۵۴۵) [عکسی: ف: ۳-۲۰۰]
● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی
estelāhāt-e sūfīyān
بدخشی، نورالدین جعفر، ق۸ قمری
badaxšī, nor-od-dīn ja‘far (- 14c)
رسالهای درباره چهار اصطلاح صوفیان «صمت، عزلت، جوع، سهر» که در «حیلة الابرار» و «قوت القلوب» از آنها سخن رفته است، با شواهدی از احادیث نبوت پیامبر اکرم (ص). نسخههای با هم اختلاف دارند، یکی با سربندهای «ای عزیز»: ای عزیز بدانکه یوم گویند هر جزوی از اجزای زمان را، بدانکه روح محمدی را که خلیفة الله است عقل اول گویند، بدانکه لوح عبارت است از باطن روح، بدانکه موجودات را حروف اکوان گویند ...
آغاز: ثنای بلا حد و عد و ثنای بلا ضد و ند حضرت پادشاهی راست که کبریای مطلق اوست.
انجام: و عین الیقین بمکاشفه ملکوت صفات و حق الیقین بظهور ذات، و الله اعلم.
چاپ: نشریه فرهنگ ایران زمین، به کوشش ایرج افشار، شماره ۱۶-۱۷؛ ۱۳۴۸ش، ۳۲۶-۳۳۳
[نسخههای منزوی ۱۰۳۴؛ فهرستواره منزوی ۸۳/۷ (۴ نسخه)]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۱۰۴/۶
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: احمد بن محمد بن سید حسن کربلائی، تا: ۸۸۸ق، جا: کشمیر، خانقاه امیریه؛ جلد: تیماج مشکی، ۲گ (۸۷پ-۸۹ر) [ف: ۲۳-۲۵۰]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۷۰۴۱/۳