۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۳۲۴/۲۳
بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: گالینگور، ۵ص (۱۵۰-۱۵۴)، اندازه: ۱۸×۲۹سم [ف: ۱۹-۳۳۱]
۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۳۲۴/۳۶
بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: گالینگور، ۱۶ص (۳۱۰-۳۲۵)، اندازه: ۱۸×۲۹سم [ف: ۱۹-۳۳۵]
۳. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۶۱۹/۳۰
آغاز: برابر؛ انجام: سیفی، تیره شب کی سیر چون مهتاب شب دلکش بود ×× گر به مهتاب آن گل آید بی نهایت خوش بود
خط: نستعلیق، کا: محمد نصیر فرزند ملا حسن، بالانکابی جیلانی، تا: قرن ۱۲؛ مصحح، محشی؛ ۸گ (۱۴۴-۱۵۱)، ۱۴سطر، اندازه: ۶×۱۵سم [ف: ۲۹-۳۸۴]
۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۱۹۰/۱۱۵
بیکا، تا: قرن ۱۲؛ ۲گ (۱۴۲پ-۱۴۳ر حاشیه) [ف: ۳۸-۲۶۰]
۵. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۸۱۹/۲
کا: محمد بن محمد سلمان، تا: ۶ رجب ۱۱۰۴ق؛ مصحح؛ قطع: جانمازی [میراث شهاب: س۹ش۲-۴۰]
۶. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۶۳۰۰/۱
آغاز: باسم بهمن خوانده دل بهر تو همدم ×× هر چه آن رعنا نوشته؛ انجام: و هر شب که باروی یار باشد مراد حاصل است.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج، ۵ص (۲-۶)، ۱۵-۱۶ سطر، اندازه: ۱۰/۳×۱۵/۶سم [ف: ۱۷-۵۰۳]
۷. تهران؛ دانشسرای عالی- کتابخانه میرزا عبدالعظیم خان قریب گرکانی؛ شماره نسخه: ۱۲/۲
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ قطع: ربعی [نشریه: ۵-۶۳۷]
۸. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۱۲۷/۲ - د
آغاز: برابر؛ انجام: مولانا.از سیه بختی دل ما میخر و شد ×× گرنه زلف دلبران رخ را بپوشد
بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ ۱۸گ (۸۶پ-۱۰۳پ)، ۱۲سطر (۶×۹) [ف: ۱-۴۳۱]
● معميات / معما / فارسی
mo‘ammayāt
رضائی شیرازی، محمد نصرالله
rezā’ī šīrāzī, mohammad nasr-ol-lāh
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۸۰۶/۲
آغاز: بسمله. باسم ملاحکیم: زاهد که چو موسی شده از باریکی ×× با او کنی از بهر صفا نزدیکی؛ انجام: شریح: آنکه روزش خواندی از اهل نظر ×× رانده چون باشد شب آزارش مبر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: محرم ۱۰۸۰ق؛ جلد: تیماج سرخ، ۱۰گ (۶۷پ-۷۶پ)، ۱۳سطر، اندازه: ۱۱/۵×۱۸سم [ف: ۳۱-۹۶]
● معميات / معما / فارسی
mo‘ammayāt
وقاری یزدی، محمد امین بن عبدالفتاح، -۱۰۸۳؟ قمری
vaqārī yazdī, mohammad amīn ebn-e ‘abd-ol-fattāh (-1673)
از مولانا محمد امین وقاری طبسی، میرزا طاهر نصرآبادی، ملا ناظم هروی، ملاعلی شغال، میر حیدر کاشانی، ملاشرف الدین یزدی، ملا عبدالرحمان جامی.
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۶۳۰۰/۹
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج، ۵۳ص(۶-۵۸)، ۱۵-۱۶سطر، اندازه: ۱۰/۳×۱۵/۶سم [ف: ۱۷-۵۰۴]
● معميات / معما / فارسی
mo‘ammayāt
ملا محتشم، ق۱۱ قمری
mollā mohtašam (- 17c)
مؤلف معماهایی را از شاعران و معماسرایان در این مجموعه مختصر گردآورده است. صاحب الذریعة میگوید: محتمل است که مؤلف میرزا مقیم محتشم قاینی باشد.
[الذریعة ۲۷۲/۲۱]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۶۱۹/۳۲
آغاز: ادائی، نشاند شعله قهر از دعای این مسکین ×× خدای ما ز خدای نکو ادائی بین؛ انجام: ز یاران شکر گویم کز سهیل وصل او روزی ×× شود رخشان و گردد زین درستم مهر و دلسوزی
خط: نستعلیق، کا: محمد نصیر فرزند ملا حسن، بالانکابی جیلانی، تا: قرن ۱۲؛ ۱گ (۱۵۳)، ۱۱سطر، اندازه: ۶×۱۵سم [ف: ۲۹-۳۸۵]
۲. تهران؛ دانشسرای عالی- کتابخانه میرزا عبدالعظیم خان قریب گرگانی؛ شماره نسخه: ۱۲/۵
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ قطع: ربعی [نشریه: ۵-۶۳۷]
● معميات / معما / فارسی
mo‘ammayāt
ملاعلی، ق۱۱ قمری
mollā-‘alī (- 17c)
معماهایی را از شاعران و معماسرایان در این مجموعه مختصر گرد آورده است.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۶۱۹/۳۱
آغاز: ابراهیم، شده درهم از طره آن صنم ×× بیکار درهم دل ریش هم؛ انجام: یوسف، کی زیان بیند کسی چون پیشش آید درد دوست ×× سود بی پایان دل در درد بی پایان اوست