آغاز: ان اقوی غذاء تقوی به الحرارة الغريزية و البقاء حمد من یشفى فائحة فاتحة كتابه من كل داء
۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۸۵۱۸
آغاز: برابر؛ انجام: فلا ینبغی ان یستعمل ذلک الا ان یکون المرضى مهیاجا قال الافناع اذا خلط.
خط: نستعلیق شکسته، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: انجام؛ واقف: نادرشاه، ۱۱۴۵؛ جلد: تیماج قهوهای، ۵۵گ، ۲۴سطر، اندازه: ۱۰×۲۱سم [ف: ۱۹-۵۳۳]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۹۶۸
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۵-۳۸۹]
۲. اصفهان؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۹۳
آغاز: برابر؛ انجام: عرفت الشر لا للشر لكن لتوقيه و من لم يعرف الشر من الناس يقع فيه.
تذکر: نام مؤلف و کتاب باتوجه به آغاز نسخه تعیین گردید؛ خط: نسخ، بیکا، تا: چهارشنبه ۱۲ شعبان ۱۰۲۸ق؛ مصحح؛ مهر: «بنده شاه نجف عبدالحمید» (مربع)؛ تملک: عبدالحمید طبیب؛ جلد: تیماج، ۱۱۱گ، ۱۵سطر، اندازه: ۱۰×۲۱سم [ف: ۱-۲۱۵]
۳. تهران؛ لغت نامه دهخدا؛ شماره نسخه: ۲۰/۳
آغاز: برابر؛ انجام: الشیء من الناس يقع فيه. و الحمد لله رب العالمين (قد تمت الرسالة الموسومة بالمعمرة)
خط: نستعلیق، بیکا، تا: جمعه ۱۴ ذیقعده ۱۰۴۸ق، جا: لاهیجان؛ جلد: تیماج مشکی، قطع: ربعی [نشریه: ۳-۳۴]
معمیات ← معما
● معمیات / معما / فارسی
mo‘ammayāt
خواجوی کرمانی، محمود بن علی، ۶۸۹ - ۷۵۳ قمری
xājū-ye kermānī, mahmūd ebn-e ‘alī (1291 - 1353)
۱. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: ۳۳۵/۱۱
خط: تعلیق، بیکا، تا: ۸۲۴ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مذهب، ۲۱سطر در متن و ۴۳ نیم سطر در حواشی، اندازه: ۱۸×۲۷سم [ف: ۳-۴۷۱]
۲. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: ۳۳۶/۱۳
خط: نستعلیق، کا: خلیفه صفرشاه، تا: ۹۲۷ق؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج مذهب، ۱۵سطر، اندازه: ۱۷/۵×۳۰سم [ف: ۳-۴۷۴]
● معمیات (منتخب) / معما / فارسی
mo‘ammīyāt (mn.)
شرف الدین علی یزدی، - ۸۵۸ قمری
šaraf-od-dīn ‘alī yazdī(- 1454)
منتخب از معمیات نورالدین عبدالرحمن جامی.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۵۱۷۵/۱
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۹ و ۱۰؛ ۶۷گ (۱ر-۶۷ر) [مختصر ف: -۸۱۵]
● معمیات (رساله در انواع) / معما / فارسی
mo‘ammayāt (r. dar anvā‘-e)
حسینی نیشابوری، حسین بن محمد، - ۹۰۴ قمری
hoseynī neyšābūrī, hoseyn ebn-e mohammad (- 1499)
این رساله که احتمالاً از حسین بن محمد الحسینی است برگرفته از معمیات جامی میباشد.
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۰۷۴۳/۴
آغاز: اما بعد بدانکه معما بر دو قسم است فصیح و بلیغ؛ انجام: این لفظ بر صفحه صحیفه مینگارم تمت الکتاب بعون الملک الوهاب علی ید اقل الخلیفه محمد علی بن محمد مهدی رب ارحمهما بجاه محمد و آله الطاهرین.
خط: نستعلیق تحریری، کا: محمد علی بن محمد مهدی، تا: ۱۲۲۴ق؛ واقف: ایرانی مجرد، بهمن ۱۳۵۰؛ جلد: میشن، ۱۶سطر، اندازه: ۱۵×۲۰/۵سم [ف: ۹-۲۵۶]
● معمیات / معما / فارسی
mo‘ammayāt
جوهری کرمانی
jowharī kermānī
به نظم فارسی در دوازده بیت به نامهای «نصر، بهادر، موسی، الیاس، بداغ، ثابت، رشیدی، عضدی، کامل».
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۵۱۵/۲
خط: نستعلیق، کا: غیاث الدین، تا: ۹۸۱ق؛ کاغذ: سمرقندی، ۱ص (۶)، ۱۵سطر (۷×۱۱)، اندازه: ۱۲×۱۶سم [ف: ۱۳-۳۴۶۶]
● معمیات / معما / فارسی
mo‘ammayāt
مستوفی، عنایت الله، ق ۱۰ قمری
mostawfī, ‘enāyat-ol-lāh(- 16c)
مؤلف معماهایی را از شاعران و معماسرایان دراین مجموعه گرد آورده است. مفرداتی است به نامهای مختلف: علی، علاء، کاشفی، بشیر، الغ. نخستین بیت معما به نام «علی» و آخرین بیت به نام قباد است.
آغاز: علی: حد چشمم نیست تا منزل شود آن ماه را×× خوش بود منزل درون دل شود آن ماه را