فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۳۰، ص ۵۳۳

۵۳۳ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۳۰
آغاز: ان اقوی غذاء تقوی به الحرارة الغريزية و البقاء حمد من یشفى فائحة فاتحة كتابه من كل داء ۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۸۵۱۸ آغاز: برابر؛ انجام: فلا ینبغی ان یستعمل ذلک الا ان یکون المرضى مهیاجا قال الافناع اذا خلط. خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: انجام؛ واقف: نادرشاه، ۱۱۴۵؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۵۵گ، ۲۴سطر، اندازه: ۱۰×۲۱سم [ف: ۱۹-۵۳۳] قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۹۶۸ نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۵-۳۸۹] ۲. اصفهان؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۹۳ آغاز: برابر؛ انجام: عرفت الشر لا للشر لكن لتوقيه و من لم يعرف الشر من الناس يقع فيه. تذکر: نام مؤلف و کتاب باتوجه به آغاز نسخه تعیین گردید؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: چهارشنبه ۱۲ شعبان ۱۰۲۸ق؛ مصحح؛ مهر: «بنده شاه نجف عبدالحمید» (مربع)؛ تملک: عبدالحمید طبیب؛ جلد: تیماج، ۱۱۱گ، ۱۵سطر، اندازه: ۱۰×۲۱سم [ف: ۱-۲۱۵] ۳. تهران؛ لغت نامه دهخدا؛ شماره نسخه: ۲۰/۳ آغاز: برابر؛ انجام: الشیء من الناس يقع فيه. و الحمد لله رب العالمين (قد تمت الرسالة الموسومة بالمعمرة) خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: جمعه ۱۴ ذیقعده ۱۰۴۸ق، جا: لاهیجان؛ جلد: تیماج مشکی، قطع: ربعی [نشریه: ۳-۳۴] معمیات ← معما ● معمیات / معما / فارسی mo‘ammayāt خواجوی کرمانی، محمود بن علی، ۶۸۹ - ۷۵۳ قمری xājū-ye kermānī, mahmūd ebn-e ‘alī (1291 - 1353) ۱. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: ۳۳۵/۱۱ خط: تعلیق، بی‌کا، تا: ۸۲۴ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مذهب، ۲۱سطر در متن و ۴۳ نیم سطر در حواشی، اندازه: ۱۸×۲۷سم [ف: ۳-۴۷۱] ۲. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: ۳۳۶/۱۳ خط: نستعلیق، کا: خلیفه صفرشاه، تا: ۹۲۷ق؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج مذهب، ۱۵سطر، اندازه: ۱۷/۵×۳۰سم [ف: ۳-۴۷۴] ● معمیات (منتخب) / معما / فارسی mo‘ammīyāt (mn.) شرف الدین علی یزدی، - ۸۵۸ قمری šaraf-od-dīn ‘alī yazdī(- 1454) منتخب از معمیات نورالدین عبدالرحمن جامی. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۵۱۷۵/۱ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۹ و ۱۰؛ ۶۷گ (۱ر-۶۷ر) [مختصر ف: -۸۱۵] ● معمیات (رساله در انواع) / معما / فارسی mo‘ammayāt (r. dar anvā‘-e) حسینی نیشابوری، حسین بن محمد، - ۹۰۴ قمری hoseynī neyšābūrī, hoseyn ebn-e mohammad (- 1499) این رساله که احتمالاً از حسین بن محمد الحسینی است برگرفته از معمیات جامی می‌باشد. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۰۷۴۳/۴ آغاز: اما بعد بدانکه معما بر دو قسم است فصیح و بلیغ؛ انجام: این لفظ بر صفحه صحیفه مینگارم تمت الکتاب بعون الملک الوهاب علی ید اقل الخلیفه محمد علی بن محمد مهدی رب ارحمهما بجاه محمد و آله الطاهرین. خط: نستعلیق تحریری، کا: محمد علی بن محمد مهدی، تا: ۱۲۲۴ق؛ واقف: ایرانی مجرد، بهمن ۱۳۵۰؛ جلد: میشن، ۱۶سطر، اندازه: ۱۵×۲۰/۵سم [ف: ۹-۲۵۶] ● معمیات / معما / فارسی mo‘ammayāt جوهری کرمانی jowharī kermānī به نظم فارسی در دوازده بیت به نام‌های «نصر، بهادر، موسی، الیاس، بداغ، ثابت، رشیدی، عضدی، کامل». تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۵۱۵/۲ خط: نستعلیق، کا: غیاث الدین، تا: ۹۸۱ق؛ کاغذ: سمرقندی، ۱ص (۶)، ۱۵سطر (۷×۱۱)، اندازه: ۱۲×۱۶سم [ف: ۱۳-۳۴۶۶] ● معمیات / معما / فارسی mo‘ammayāt مستوفی، عنایت الله، ق ۱۰ قمری mostawfī, ‘enāyat-ol-lāh(- 16c) مؤلف معماهایی را از شاعران و معماسرایان دراین مجموعه گرد آورده است. مفرداتی است به نام‌های مختلف: علی، علاء، کاشفی، بشیر، الغ. نخستین بیت معما به نام «علی» و آخرین بیت به نام قباد است. آغاز: علی: حد چشمم نیست تا منزل شود آن ماه را×× خوش بود منزل درون دل شود آن ماه را
۵۳۳

گزارش اشکال یا پیشنهاد